ΚΟΙΝΩΝΙΑ
1

Μουδιασμένη σε έργο παραλόγου η κοινωνία

Μουδιασμένη σε έργο παραλόγου η κοινωνία

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΕΒΗ

Προφανώς γράφονται πολλά και λέγονται ακόμα περισσότερα για την συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Χίου, την Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2018, που συζήτησε το προσφυγικό και τα αιτήματα των κατοίκων του Χαλκειούς.

Διερωτώμεθα αν υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι καθ΄ οιονδήποτε παρακολούθησαν την συνεδρίαση, που να είναι υπερήφανοι και ικανοποιημένοι για ό,τι συνέβη.

Κάποιοι κάτοικοι του Χαλκειούς – και σημειώνουμε ένας πολύ μικρός αριθμός τους, αλλά αυτό δεν είναι το κύριο – προσήλθαν στην συνεδρίαση, θέλοντας να επισημάνουν με σοβαρότητα και κοσμιότητα το όποιο δίκιο θεωρούν ότι έχουν και πολύ καλά έπραξαν.

Και κάποιοι άλλοι από το Χαλκειός και όχι μόνον προσήλθαν προετοιμασμένοι – όπως απεδείχθη – για να γιουχάρουν, να βρίσουν και να απειλήσουν δημοτικούς συμβούλους, δήμαρχο και συμπολίτες.

Και οι άλλοι, αυτοί που τους είχαν (τους συγκεκριμένους) παρακινήσει, επώνυμοι και ανώνυμοι, έτριβαν με ικανοποίηση τα χέρια τους για τις απαράδεκτες συμπεριφορές που ξετυλίγονταν μπροστά τους και με την δική τους καθοδήγηση.

Κάποιοι μας έψεξαν επειδή γράψαμε για «ντοπαρισμένη» ατμόσφαιρα. Το είχαμε γράψει πριν αρχίσει η συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου και δυστυχώς όχι μόνον επιβεβαιωθήκαμε πλήρως, αλλά θεωρούμε ότι υπήρξαμε και φειδωλοί στην διαπίστωση και στον χαρακτηρισμό.

Τα γεγονότα, από τα οποία πρόσκαιρα κάποιοι αποκομίζουν πολιτικά ή άλλα οφέλη, προφανώς και δεν χαρακτηρίζουν τους κατοίκους του Χαλκειούς, πολύ δε περισσότερο τους κατοίκους της Χίου ολόκληρης.

Χαρακτηρίζουν μόνον εκείνους που φώναζαν, ασχημονούσαν και έβριζαν. Και οι οποίοι πήραν και παίρνουν στον λαιμό τους και τους κατοίκους τους Χαλκειούς και της Χίου γενικότερα, για να χάσουν το όποιο δίκιο έχουν και που πράγματι έχουν.

Το θέατρο του παραλόγου

Τους τελευταίους μήνες, γιατί τα χθεσινά στο δημοτικό συμβούλιο αποτελούν συνέχεια όσων συνέβησαν το προηγούμενο διάστημα στην ΒΙΑΛ και στο Χαλκειός, είμαστε θεατές σε ένα έργο κυριολεκτικά παραλόγου.

Στο hot spot, που έτυχε να λειτουργήσει στην ΒΙΑΛ και στο Χαλκειός και που θα μπορούσε να ήταν σε οποιοδήποτε σημείο της Χίου, υπάρχει μια υπερσυγκέντρωση πληθυσμού, αποτέλεσμα αυξημένων προσφυγικών – μεταναστευτικών ροών και μιας κυβερνητικής ανικανότητας να διαχειρισθεί αποτελεσματικά ζητήματα από την καθημερινότητα έως την ροή της διαδικασίας ασύλου και αποσυμφόρησης του νησιού.

Ωστόσο, υπάρχει μια κατάσταση που απαιτεί διαχείριση σε επίπεδο καθημερινότητας, από την στέγαση υποτυπωδώς όσων έχουν βρεθεί εγκλωβισμένοι στη Χίο και μάλιστα μέσα στον χειμώνα έως την αντιμετώπιση των όποιων προβλημάτων παραβατικότητας ή όχλησης και αναταραχής της καθημερινότητας στην ζωή των κατοίκων της περιοχής.

Απέναντι, λοιπόν, σε αυτήν την πραγματική κατάσταση προβάλλεται ως αίτημα και αγωνιστική διεκδίκηση να μην τοποθετηθούν άλλοι οικίσκοι, γιατί αυτό δήθεν οδηγεί σε επέκταση της ΒΙΑΛ.

Μα η ΒΙΑΛ ως χώρος και εγκαταστάσεις έχουν απλά μια ονομαστική δυναμικότητα και κατά καιρούς έχουν δεχθεί πολύ μεγαλύτερο πληθυσμό, ανεξάρτητα από την έλλειψη των υποδομών που την χαρακτηρίζει. Και μακάρι να μην επαναληφθεί στο μέλλον και να μην προκύψει η ανάγκη φιλοξενίας ακόμα περισσότερων.

Ποιο είναι το διακύβευμα;

Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η ΒΙΑΛ δεν είναι ξενοδοχείο και η διοίκησή του να πει «κλείσαμε, δεν δεχόμαστε άλλους». Δυστυχώς, αν αύριο έρθουν από τα τουρκικά παράλια 1000 άνθρωποι, όπως συνέβαινε το 2015, στην ΒΙΑΛ θα πάνε, γιατί αυτή είναι η μία και μοναδική δομή για την πρώτη υποδοχή, για την καταγραφή και ταυτοποίηση και την προσωρινή διαμονή.

Επομένως, άλλοι είναι οι παράγοντες που ορίζουν την δυναμικότητα της δομής και όχι αν υπάρχουν οικίσκοι και πόσοι, αν μπουν ακόμα άλλοι τριάντα, αν παραμείνουν οι άνθρωποι στις σκηνές για να ξεχειμωνιάσουν.

Απέναντι, λοιπόν, στην λογική και στην νηφάλια πρόταση να βελτιωθούν με κάθε τρόπο οι συνθήκες διαμονής στην ΒΙΑΛ, να λυθούν προβλήματα καθημερινότητας, από την αποκομιδή των απορριμμάτων και την φύλαξη των περιουσιών από τυχόν παραβατικούς, ένα και μοναδικό προβάλλει: Να μην τοποθετηθούν νέοι οικίσκοι.

Κι άντε και δεν τοποθετηθούν οι νέοι οικίσκοι. Θα λυθούν τα προβλήματα του Χαλκειούς ή πολύ περισσότερο το προσφυγικό; Πάλι εκεί δεν θα είναι οι πρόσφυγες και μετανάστες; Θα εξαφανισθούν;

Εκτός κι αν ο στρατηγικός στόχος όσων θέλουν να εκμεταλλευθούν την αγωνία των Χαλκούσων και να ποδηγετήσουν τις διαμαρτυρίες τους είναι να κλείσει η ΒΙΑΛ, να πάει σε ένα άλλο χωριό λίγο πιο κάτω η δομή αυτή και να αρχίσει νέος κύκλος με πρωταγωνιστές αυτή την φορά τους Ολυμπούσους ή τους Αγιοργούσους.

Ή αν ο στόχος τους είναι η δημοτική αρχή Βουρνού, για την οποία το προσφυγικό έχει εξελιχθεί στο μαλακό υπογάστριό της, όπου βρήκαν την ευκαιρία να κτυπούν οι ονειρευόμενοι την ρεβάνς ή εκείνοι που δουλεύουν για έναν… επίδοξο νέο «ηγέτη», που ορέγεται τον δημαρχιακό θώκο ή την βουλευτική έδρα. Θα φανεί και μάλιστα σύντομα.

Σήμερα, εκείνο που προβάλλει ως αδήριτη ανάγκη είναι η σύμπνοια και η συσπείρωση όλων των λογικών και νηφάλιων φωνών, από τους απλούς πολίτες και τις συλλογικότητες, έως τους φορείς της κοινωνίας και τα πολιτικά κόμματα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου, προκειμένου να εντοπισθούν τα πραγματικά προβλήματα και να διεκδικηθούν από την κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Ένωση λύσεις εφικτές και σύμφωνες με τους κανόνες της ηθικής και του διεθνούς δικαίου.

Όσοι μένουν εκτός ή υποδαυλίζουν ασχήμιες, ύβρεις και απειλές, χειραγωγώντας ή ποδηγετώντας, για να πετύχουν τους δικούς τους ευτελείς στόχους, θα βρεθούν νομοτελειακά υπόλογοι στην κοινωνία και στην ιστορία.

Μοιραστείτε το:
  • rss
  • Μαριανθη Βουτα

    Δυστυχώς, έχουμε μάθει να αντιδρούμε με φωνές και αφορισμούς. Αυτό ούτε αναδεικνύει τα προβλήματα, ούτε τα λύνει. Χρειάζεται νηφαλιότητα, εντοπισμός και προτάσεις…