ΑΠΟΨΕΙΣ
0

Πλεονάσματα ή ζωή;

Πλεονάσματα ή ζωή;

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΑΒΑΤΣΗ |

Πήρα τηλέφωνο στο νοσοκομείο για να εξετασθώ στα εξωτερικά ιατρεία, εγώ από δερματολόγο και ο γιός μου από οφθαλμίατρο.

Οι υπάλληλοι της γραμματείας ευγενικά με πληροφόρησαν ότι δυστυχώς γι΄ αυτές τις δύο ειδικότητες δεν υπάρχει γιατρός.

Μετά κάλεσα τον ΕΟΠΥΥ.

Το ίδιο ευγενικά μου απάντησαν ότι, δυστυχώς, δεν υπάρχουν αντίστοιχοι γιατροί ούτε στα ιατρεία του ΕΟΠΥΥ Χίου, ούτε συμβεβλημένοι ιδιώτες.

Σε έναν νομό με 53.000 κατοίκους, το 0,5% του πληθυσμού της χώρας, δεν υπάρχει δυνατότητα δωρεάν περίθαλψης σε αυτές τις δύο ειδικότητες, τουλάχιστον. Και γράφω «τουλάχιστον» επειδή δεν έψαξα για άλλες ειδικότητες, δεν βρέθηκα στην ανάγκη…

Αναγκαστικά ή θα πρέπει να πληρώσω σε ιδιώτες γιατρούς ή να μην πάω πουθενά, εγώ κι ο γιός μου, αν δεν έχω χρήματα, πράγμα όλο και πιο συνηθισμένο τα τελευταία επτά χρόνια για τους περισσότερους-ες.

Έτσι, στην ανεπτυγμένη χώρα μας, μέλος της Ε.Ε., την χώρα την οποία πρόσφατοι  πίνακες κατατάσσουν ψηλά στην προσβασιμότητα του πληθυσμού σε υπηρεσίες υγείας, η πραγματικότητα είναι ζόρικη και σε αυτόν τον τομέα. Επειδή μίκρυνε το κράτος, όπως απαιτούσαν και συνεχίζουν να απαιτούν όλοι οι νεοφιλελεύθεροι που δεν θέλουν να πληρώνουν φόρους, δεν θέλουν να υπάρχει δημόσια υγεία, δημόσια παιδεία, δημόσιες υποδομές. Επειδή οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν λιγοστέψει απελπιστικά. Πάντοτε ήταν λιγότεροι από τον μέσο όρο της Ε.Ε., παρά τις υστερίες των νεοφιλελεύθερων, αλλά τα τελευταία χρόνια μειώθηκαν κατά 30%, χάρις στη μνημονιακή ισοπέδωση, μετά από επτά χρόνια χωρίς προσλήψεις για αντικατάσταση των συνταξιοδοτούμενων.

Έτσι κι εμείς εδώ στη Χίο δεν έχουμε δημόσιους γιατρούς σε κρίσιμες και βασικές  ειδικότητες. Πράγμα που σημαίνει ότι αν έχεις λεφτά κάτι γίνεται. Αν, όμως, δεν έχεις; Κόψε τον λαιμό σου!

Έτσι, λοιπόν, σε βάρος της υγείας μας, της ποιότητας ζωής, της μακροβιότητάς μας και ίσως κάποια στιγμή και της ζωής μας ο Τσίπρας με τον Τσακαλώτο μπορούν να κομπάζουν για τα πλεονάσματα που θα πάνε στις τσέπες των τοκογλύφων – δανειστών. Το 2016 το πλεόνασμα βγήκε 4%. Περίπου 5,2 δισ. ευρώ. Είναι οι μισθοί που δεν δίνονται σε απαραίτητες υπηρεσίες, οι δημόσιες επενδύσεις (αυτές που θα έδιναν πολλές θέσεις εργασίας), οι οποίες δεν θα χρηματοδοτηθούν, οι υποδομές που αφήνονται να ρημάζουν για να πουληθούν μπιρ μπαρά στους «επενδυτές».

Επανέρχομαι. Όσο εμείς θα παραιτούμαστε, εκβιαζόμενοι από την κυβέρνηση και τους δανειστές, από τα βασικά αγαθά δημόσια υγεία, δημόσια παιδεία, πλήρη απασχόληση, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και επαρκή για ανθρώπινη ζωή σύνταξη, όσα ακόμη και το Σύνταγμα – γράμμα νεκρό – εγγυάται, τόσο η ζωή μας θα λιγοστεύει. Θα λιγοστεύει και σε ποιότητα και διάρκεια.

Πλεονάσματα λοιπόν ή ζωή;

Μοιραστείτε το:
  • rss