Μυροβόλος των σκουπιδιών

Της Αγγελικής Κωνσταντίνου

Περνώντας από τους κάδους απορριμμάτων τις τελευταίες μέρες η μυρωδιά είναι τέτοια που μακαρίζω την τύχη μου που φορώ μάσκα για τον κορονοϊό και που η όσφρηση μου είναι κάτω του μετρίου.

Το φαινόμενο παρατηρείται σε όλους τους κάδους του χωριού που ζω, για όσους δεν ξέρουν,  της Καλλιμασιάς και πραγματικά διερωτώμαι αν έχουν βαλθεί οι του Δήμου Χίου με τον τρόπο τους να μας αναγκάσουν να φύγουμε από τον τόπο μας και να πάμε “στας Αθήνας”.

Ο δήμος δεν υπάρχει παρά μόνο αν τον ενοχλήσεις. Καθαρισμοί στο χωριό έχουν να γίνουν ούτε κι εγώ ξέρω από πότε. Πέρασε το Πάσχα και ήταν η μοναδική χρονιά από όσα χρόνια θυμάμαι, που το χωριό δεν ασπρίστηκε. Έρχεται της Παναγίας και πάλι δεν θα ασπριστεί, αφού οι παροικούντες του δημαρχείου δεν νοούν ότι υπάρχει κόσμος και δημότες που πληρώνουν και έχουν δικαιώματα, από τη Φάρκαινα και κάτω και από τους Μύλους Βροντάδου και πάνω.

Αυτό πλέον το έχουμε εμπεδώσει. Εκείνο που δεν μπορούμε να χωνέψουμε όμως, είναι η βρώμα και η δυσωδία των κάδων. Δεν μπορούμε ούτε παράθυρα να ανοίξουμε και αναρωτιόμαστε αν αυτή είναι η έννοια της μυροβόλου Χίου για τον κ. αντιδήμαρχο Καθαριότητας.

Καλά, δεν βλέπει, δεν ακούει, δεν μυρίζει κιόλας;

Παράλληλα βέβαια παρακαλάμε να ‘χει κανένα συγγενικό πρόσωπο του αντιδημάρχου, εταιρεία με αποσμητικά ή με καθαρισμούς μήπως και καθαρίσουν τους κάδους κατά τα πρότυπα της αντικατάστασης λαμπτήρων στον δήμο.

Αν δεν μπορείτε να είναι ένας δήμος όλο το νησί, πείτε το να τελειώνουμε πριν μας… τελειώσετε!

 

 

Comments (0)
Add Comment