Χίος – Μανωλάδα ένα εργόσημο δρόμος

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΕΒΗ |

Η υπόθεση με τον έλεγχο στο ακτινοδιαγνωστικό κέντρο του κ. Κώστα Τρομπούκη στη Χίο και η επίθεση που καταγγέλλει ότι δέχθηκε από τον γιατρό ο επιθεωρητής του ΣΕΠΕ κ. Δημήτρης Φραγκομίχαλος ήταν το θέμα που μονοπώλησε την δημοσιότητα εδώ και μια βδομάδα.

Λόγω της σοβαρότητας και του πρωτοφανούς χαρακτήρα του περιστατικού, τουλάχιστον για τα δεδομένα της Χίου, ουδείς – μεταξύ δε τούτων και εμείς – ασχοληθήκαμε με την συγκεκριμένη εργαζόμενη που βρέθηκε στον συγκεκριμένο εργασιακό χώρο ανασφάλιστη.

Ανεδείχθη δε στην πορεία, πάλι από την καταγγελία του κ. Φραγκομίχαλου ότι η εργαζόμενη αυτή, ηλικίας 47 ετών, απέκτησε το πρώτο της ένσημο (εργόσημο) του εργασιακού της βίου στην Ελλάδα και στη Χίο ειδικότερα, με την ευκαιρία του ελέγχου και του καταγγελθέντος περιστατικού.

Κατά πληροφορίες, η συγκεκριμένη εργαζόμενη βρίσκεται στη Ελλάδα τουλάχιστον τα τελευταία 18 χρόνια, δηλαδή σε μια καθ΄ ολοκληρίαν παραγωγική (εργασιακά) περίοδο της ζωής της. Λογικό δε ακούγεται όλα αυτά τα χρόνια να εργαζόταν, έστω και περιστασιακά.

Κι, όμως, όλα αυτά τα χρόνια δεν είχε ούτε ένα ένσημο, γεγονός που αποδεικνύει με τραγικό τρόπο ότι ζούμε κυριολεκτικά σε εργασιακό μεσαίωνα, όχι μόνον την τελευταία δεκαετία της κρίσης, αλλά και πολύ νωρίτερα για τους αλλοδαπούς και γενικευμένα για όλους τους εργαζόμενους στην συνέχεια.

Το στοιχείο αυτό αναδεικνύει τις διαχρονικές ευθύνες των κυβερνήσεων, αλλά και των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους, σε ό,τι αφορά την προστασία των εργαζομένων και την διασφάλιση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων τους. Αναδεικνύει, όμως, και τις ευθύνες των εργοδοτών, των επιχειρηματιών, αλλά και της κοινωνίας και κάθε πολίτη ξεχωριστά, που απασχολεί συστηματικά ανασφάλιστους εργαζόμενους, είτε ως οικιακές βοηθούς, είτε ως εργάτες γης, είτε σε οποιαδήποτε άλλη εργασία.

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι το ασφαλιστικό κόστος είναι εξαιρετικά βαρύ και για τους εργαζόμενους και για τους εργοδότες, χωρίς να υπάρχουν οι ανάλογες ανταποδοτικές υπηρεσίες (υγειονομική περίθαλψη, σύνταξη). Αυτό, όμως, δεν αναιρεί τις υποχρεώσεις και πολύ περισσότερο δεν αποτελεί λόγο και δικαιολογία για παραβατικές συμπεριφορές.

Υπό την έννοια αυτή, λοιπόν, η επέμβαση και ο έλεγχος του ΣΕΠΕ, ο συγκεκριμένος και κάθε άλλος σχετικός έλεγχος, είναι και επιβεβλημένος και κοινωνικά αποδεκτός και ευκταίος. όχι μόνον για την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων, αλλά και για την διασφάλιση συνθηκών υγιούς ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων.

- Advertisement -

- Advertisement -

Σχόλια