«Κρυφές» ιρλανδικές διαβάσεις στη Χίο

Το πρόβλημα της ασφάλειας των πολιτών σε περιπτώσεις κακοκαιρίας και έντονων βροχοπτώσεων, όταν περνούν από δρόμους που κατακλύζονται από νερά, έφερε στην επιφάνεια η τραγωδία πριν μερικές ημέρες, με τους τέσσερις νεκρούς στην Κρήτη, που επιχείρησαν να περάσουν από ποτάμι.

Στο συγκεκριμένο σημείο υπάρχει η λεγόμενη «ιρλανδική διάβαση», η οποία κατακλύζεται με τα νερά ποταμιών και κυρίως χειμάρρων, επειδή δεν έχει κατασκευασθεί γέφυρα ή τεχνικό έργο μικρότερης κλίμακας που θα παροχετεύει τα νερά.

Συνήθως, οι «ιρλανδικές διαβάσεις» βρίσκονται σε δρόμους μικρής κυκλοφορίας, αλλά παρά ταύτα έχουν ειδική σήμανση, ενώ σε περιόδους κακοκαιρίας και ισχυρών βροχοπτώσεων η κυκλοφορία κλείνει και λαμβάνονται ειδικά μέτρα προστασίας από τις κατά τόπους υπηρεσίες πολιτικής προστασίας.

Στη Χίο δεν είναι γνωστό αν έχουν σημανθεί τέτοιες διαβάσεις, ωστόσο υπάρχουν δύο οι οποίες αφορούν επαρχιακό οδικό δίκτυο και είναι όχι μόνον παντελώς αφύλακτες, αλλά δεν υπάρχει στοιχειώδης σήμανση ή πληροφόρηση για τυχόν κινδύνους.

Η πρώτη βρίσκεται στο επαρχιακό οδικό δίκτυο της Αμανής, μεταξύ Παρπαριάς και Τρυπών, λίγο πριν τις Τρύπες, όπου μέσα σε μια λαγκαδιά τα νερά που κατεβαίνουν – κι όχι μόνον όταν βρέχει – διασχίζουν κάθετα το οδόστρωμα. Στο συγκεκριμένο σημείο δεν υπάρχει τεχνικό έργο (γέφυρα ή αγωγός) κι έτσι η διάβαση γίνεται με ίδια ευθύνη, πρέπει δηλαδή ο οδηγός να εκτιμήσει τον κίνδυνο και να περάσει. Αυτό ισχύει, βεβαίως, όταν γνωρίζει τον δρόμο και το συγκεκριμένο σημείο, γιατί αν δεν το ξέρει μπορεί και να βρεθεί μπροστά σε έκπληξη.

Η δεύτερη βρίσκεται στην είσοδο του Πιτυός, στην διαδρομή από τον επαρχιακό δρόμο Χίος – Βολισσός, μετά τον Άγιο Ισίδωρο. Ούτε κι αυτή η διάβαση έχει κάποιο τεχνικό έργο ή σήμανση και κατεβάζει νερά ακόμα κι όταν δεν βρέχει.

Εννοείται ότι και στις δύο αναφερόμενες περιπτώσεις η διάβαση των πεζών είναι αδύνατη όταν κατεβαίνουν μεγάλες ποσότητες νερού, ενώ ουδείς μπορεί να πει ότι είναι ασφαλής η διέλευση αυτοκινήτου, αφού κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει ή να… υπογράψει συμβόλαιο με τα καιρικά φαινόμενα.

Τι είναι η «ιρλανδική διάβαση» και γιατί πρέπει να την αποφεύγουμε όταν βρέχει 

Σε πρόσφατο ρεπορτάζ της η εφημερίδα topontiki.gr αναφέρει τα παρακάτω για τις «ιρλανδικές διαβάσεις» και τους κινδύνους τους:

Ακούμε ή διαβάζουμε (κυρίως σε πινακίδες ή σε ανακοινώσεις της τροχαίας και της πυροσβεστικής) τον όρο «ιρλανδική διάβαση» και οι περισσότεροι δεν ξέρουμε τι σημαίνει.

Ονομάζονται διεθνώς (ή πάντως σε πολλές χώρες) «ιρλανδικές διαβάσεις» κάποιες τρόπον τινά πρόχειρες διαβάσεις που έγιναν για να εξυπηρετούνται τα Ι.Χ. και τα φορτηγά σε χειμάρρους χωρίς να δαπανώνται χρήματα για πολυέξοδη κατασκευή μεγάλης γέφυρας.

Ενώ δηλαδή δεν ήθελαν ή δεν μπορούσαν να κατασκευάσουν ασφαλή υψηλή γέφυρα ώστε να περνάει κάποιος τον χείμαρρο από πάνω με ασφάλεια, έριξαν άσφαλτο ώστε τα καλοκαίρια ή γενικά σε εποχές που ο χείμαρρος δεν έχει πολλά νερά, να μπορούν να τον διαβαίνουν αυτοκίνητα και πεζοί.

Οι ιρλανδικές διαβάσεις ΔΕΝ πρέπει να διασχίζονται όταν ο καιρός είναι βροχερός ή όταν για οιοδήποτε λόγο αρχίζει ο χείμαρρος να γεμίζει έστω και το καλοκαίρι (π.χ. λιώσιμο πάγων, μπουρίνια).

Ονομάσθηκαν έτσι επειδή στον αγγλοϊρλανδικό πόλεμο οι Ιρλανδοί είχαν τέτοιες διαβάσεις που οι Βρετανοί δεν ήξεραν ότι υπήρχαν, καθώς όταν έβρεχε έστω και λίγο, η διάβαση σκεπαζόταν και γινόταν αόρατη, οπότε πίστευες ότι εκεί δεν υπήρχε πέρασμα να διαβείς τον ποταμό.

Στην ιρλανδέζικη διάβαση είτε έχει γίνει μικρή ασφαλτόστρωση σε χείμαρρο (δηλαδή σε «ποτάμι» που έχει νερό μόνον όταν βρέχει) είτε έχει στηθεί ένα χαμηλό γεφύρι που εξυπηρετεί τα αυτοκίνητα όταν υπάρχει ελάχιστο νερό στο χείμαρρο.

Όταν τα νερά ενός χειμάρρου περνούν πάνω από μία ιρλανδική διάβαση, είναι επικίνδυνο να περάσει κάποιος από αυτή, γιατί:

– Δεν βλέπει το τσιμέντο ή την άσφαλτο και έτσι δεν μπορεί να υπολογίσει το ύψος του νερού. Πόσο μάλλον, όταν αυτό το επιχειρήσει κανείς τις νυχτερινές ώρες.

– Δεν βλέπει πιθανές μεγάλες πέτρες που κουβάλησε το νερό πάνω στο οδόστρωμα και μπορούν να κάνουν ζημιά στο μέσο με το οποίο κινείται και να το ακινητοποιήσουν πάνω στη διάβαση.

– Δεν αντιλαμβάνεται πιθανές φθορές στη διάβαση, (μεγάλες λακκούβες, ξήλωμα τσιμέντου ή ασφάλτου) με τα ίδια αποτελέσματα για το μέσο.

– Η ιρλανδική διάβαση δεν ενδείκνυται για πέρασμα ούτε με τα … πόδια! Μπορεί κανείς να γλιστρήσει και να είναι αδύνατο να σηκωθεί με την ορμή του νερού.

Το ακόμη χειρότερο είναι να πέσει στη συνέχεια στην αντίθετη πλευρά του χειμάρρου και δεν ξέρει τι μπορεί στη συνέχεια να πέσει πάνω του από τα νερά (πέτρες, ξύλα, κλαδιά στα οποία μπορεί να μπλεχτεί κλπ).

Φωτό topontiki.gr
Φωτό europost.gr