Μισός αιώνας έλλειμμα νερού ή μυαλού;

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΕΒΗ |

Πενήντα και πλέον χρόνια, από τότε δηλαδή που ήρθα σε γνωριμία με την πόλη της Χίου ως μαθητής γυμνασίου, θυμάμαι να λένε ότι η Χίος δεν έχει νερό, δεν έχει καλό νερό, δεν έχει αρκετό νερό.

Από τότε πολλά άλλαξαν για όλο τον κόσμο, μηδέ της Χίου εξαιρουμένης, αλλά το πρόβλημα του νερού εξακολουθεί να παραμένει με οξύτητα, όχι μόνον για την ποιότητά του, αλλά και για την επάρκειά του στην πόλη της Χίου και γενικότερα σε όλο το νότιο τμήμα του νησιού.

Και τι έγινε όλα αυτά τα πενήντα χρόνια από την τοπική εξουσία, όποιας μορφής και διαβάθμισης κι αν ήταν ή είναι;

Αγωγοί μεταφοράς νερού από τον Ναγό, που έμειναν στη μέση.

Φράγματα που στην καλύτερη περίπτωση είναι τρύπια και στην χειρότερη ημιτελή (κόρης Γεφύρι, που έχει καταντήσει της Άρτας το γιοφύρι).

Δίκτυο διανομής του νερού που είναι πεπαλαιωμένο και κόσκινο, με τεράστιες απώλειες νερού.

Αφαλατώσεις, που προφανώς μένουν ασυντήρητες, διαφορετικά δεν εξηγείται το φαινόμενο από τις έξι οι τρεις να τίθενται με τη μία εκτός λειτουργίας.

Λιμνοδεξαμενή στο Αίπος, που για να μαζέψει νερό πρέπει να πέσει ακριβώς από πάνω της, αφού δεν βρίσκεται σε λεκάνη απορροής.

Κι ακόμα:

Μια μαρίνα που έμεινε ημιτελής και αποτελεί καταφύγιο για την σαβούρα.

Ένας περιφερειακός δρόμος, «κουτσός» και στα δυό άκρα του, που και να τελειώσουν είναι αμφίβολο αν θα αποδειχθεί χρήσιμος, γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει αποδειχθεί.

Ένα λιμάνι στα Μεστά, που εξυπηρετεί το ψάρεμα της παλαμίδας και κάπου κάπου και κανένα φορτηγό πλοίο.

Ένα αεροδρόμιο σε λάθος θέση, την οποία «κατοχύρωσε» πλήρως με την σπατάλη κάποιων ακόμα δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ για απαλλοτριώσεις. Κι έχουμε και συνέχεια.

Ένα δικαστικό μέγαρο καρά γιαπί και τα δικαστήρια στην προκυμαία στην σημερινή απαράδεκτη κατάσταση.

Ο κατάλογος είναι ενδεικτικός και δείχνει ότι το μείζον πρόβλημα, που από αυτό εξαρτάται η ίδια η ζωή του ανθρώπου, δηλαδή η επάρκεια και η ποιότητα του νερού, ουδέποτε αντιμετωπίσθηκε.

Χρήματα ξοδεύτηκαν πολλά, σε έργα άχρηστα ή αμφιβόλου χρησιμότητας, αλλά και σε έργα ύδρευσης και άρδευσης, χωρίς – όμως – αποτέλεσμα, με συνέπεια πριν καλά καλά μπει το καλοκαίρι (είμαστε στον Ιούνιο και μάλιστα στις αρχές του) η πόλη της Χίου να βρίσκεται αντιμέτωπη με περιοριστικά μέτρα στην υδροδότησή της.

Και η Χίος δεν είναι κανένα ξερονήσι των Κυκλάδων με λιγοστά νερά. Είναι το πέμπτο μεγαλύτερο νησί της χώρας, με απεριόριστες δυνατότητες συλλογής και διαχείρισης των ετήσιων βροχοπτώσεων. Παρά ταύτα, μισόν αιώνα τώρα, λέει το νερό, νεράκι.

Σχόλια