Οδός στον Κάμπο ονομάστηκε «Ελευθέριος Λιτσάκης»

Τον καμπούση εσπεριδοκαλλιερητή με πλούσια δράση στα συνδικαλιστικά των αγροτών και πρώην δημοτικό σύμβουλο Ελευθέριο Λιτσάκη τιμά το δημοτικό συμβούλιο δίνοντας με απόφαση του, το όνομα του σε οδό στον Κάμπο μπροστά από το σπίτι του.
Με απόφασή του το Δημοτικό Συμβούλιο Χίου σε συνεδρίαση του την Τετάρτη 7-3-2018 προχώρησε στην απόδοση ονόματος στην ανώνυμη οδό που βρίσκεται εμπρός απ’ την οικία του Ελευθερίου Λιτσάκη στον Κάμπο και η οποία ενώνει την οδό Ζαννή & Μαρίας Χαλκούση με εκείνην του Δημάρχου Καλβοκορέση (κεντρική οδός Φραγκοβουνίου). Είχαν προηγηθεί σχετικές αποφάσεις της Δημοτικής Κοινότητας Χίου αρχικά (7-4-2017), και της Επιτροπής Ονομασίας Οδών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου (8-12-2017).
Ο Ελευθέριος Λιτσάκης κατά τη διάρκεια της ζωής του υπήρξε αγρότης (εσπεριδοκαλλιεργητής), αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης (1941-1945), στέλεχος του αγροτικού συνδικαλιστικού κινήματος και είχε διατελέσει Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο της Χίου.
Αναλυτικότερα, όπως σημειώνει ο Καμπούσης δημοτικός σύμβουλος κ. Κώστας Καρατζάς, “ο αείμνηστος Ελευθέριος Λιτσάκης του Νικολάου γεννήθηκε στον Κάμπο της Χίου στις 26 Ιουνίου του 1917. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο του Κάμπου στην περιοχή Κλούβα. Υπήρξε γιός πολύτεκνης οικογένειας (3 κορίτσια και 4 αγόρια). Επαγγελματικά ενασχολήθηκε σ’ όλη του τη ζωή με την καλλιέργεια του γεμάτου εσπεριδοειδή κτήματος του πατέρα του στην περιοχή της Παναγίας της Παχειάς στον Κάμπο. Το 1963 παντρεύτηκε την Μαρία Γαλάτουλα από το χωριό Άγιο Γάλας της βόρειας Χίου. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Νικόλαο και τον Κωνσταντίνο.
Λόγω της εκρήξεως του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία για οκτώ συνολικά χρόνια, και συγκεκριμένα από το 1937 μέχρι και το 1945. Στο Αλβανικό μέτωπο πολέμησε ως απλός στρατιώτης στην 1η γραμμή από τις 10-11-1940 μέχρι και τις 23-4-1941 στις τάξεις του 23ου Συντάγματος Πεζικού (η ελληνική κυβέρνηση του απένειμε αναμνηστικό μετάλλιο στις 2-10-1986). Τον Οκτώβριο του 1941 διέφυγε από την κατεχόμενη από τους Ναζί Χίο στην Τουρκία. Προηγουμένως, είχε κατορθώσει να γλιτώσει τη ζωή του την ώρα που οι Γερμανοί τον οδηγούσαν για εκτέλεση στο Κοντάρι. Τους ξέφυγε στην αρχή του αεροδρομίου, όπως ερχόμαστε από Χώρα. Στη Μέση Ανατολή υπηρέτησε στον εκεί ελληνικό στρατό στις τάξεις 1ης ελληνικής Ταξιαρχίας, προήχθη στο βαθμό του Δεκαννέα στις 3-4-1944 και απελύθη από το στρατόπεδο του Ντεκαμερέ της Ερυθραίας στις 10-9-1944 (η ελληνική κυβέρνηση του απένειμε αναμνηστικό μετάλλιο στις 2-10-1986).
Όταν, μετά το πέρας του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, επέστρεψε στη Χίο ασχολήθηκε με το αγροτικό συνδικαλιστικό κίνημα. Θήτευσε για πολλά χρόνια ως Σύμβουλος στον Γαλακτοκομικό και στον Κηπευτικό Συνεταιρισμό Χίου. Διετέλεσε Πρόεδρος στην Ένωση Γεωργικών Συνεταιρισμών. Για την συνδικαλιστική και συνεταιριστική του δραστηριότητα στον αγροτικό τομέα βραβεύτηκε από το Υπουργείο Γεωργίας τον Απρίλιο του 1985. Δημοτικός Σύμβουλος εκλέχτηκε στο Δήμο της Χίου με Δημάρχους τον Σωκράτη Χέλιο (1964-1968) και τον Στέφανο Τσουρή (1975-1978). Στις εκλογές του 1975 βγήκε πρώτος σε σταυρούς από την Δημοτική του παράταξη και εκτελούσε και χρέη Δημαρχών κατά την απουσία του Δημάρχου. Ποτέ ως Δημοτικός Σύμβουλος δεν αποδέχτηκε να εισπράξει την οικονομική αποζημίωση που εδικαιούτο για τη συμμετοχή του στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου.
Απεβίωσε στις 2 Ιανουαρίου του 2015 σε ηλικία 98 ετών”.

- Advertisement -

- Advertisement -

Σχόλια