Οι τελευταίες «μπαταριές» για τον ΦΠΑ

Όταν περί τα τέλη Μαρτίου η ΟΕΒΕ Χίου έφερνε εκ νέου στην επιφάνεια το θέμα των μειωμένων συντελεστών του ΦΠΑ, εν όψει της προεξοφληθείσας κατάργησής τους από την 1η Ιουλίου 2018, οι περισσότεροι είπαν «τι σκαλίζουμε πάλι τις στάχτες».

Ακολούθησε η ανακοίνωση και ο προγραμματισμός του περιφερειακού συνεδρίου για το Βόρειο Αιγαίο κι όλοι θεώρησαν ότι πρόκειται για την μείζονα ευκαιρία εκ νέου ανάδειξης του θέματος, ενώ κάποιοι αναζωπύρωναν τις ελπίδες ότι μπορεί ο πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας να το… ξανασκεφτεί και να δώσει μια ακόμα παρατασούλα.

Διεψεύσθησαν άπαντες, ούτε ο κ. Τσίπρας το ξανασκέφτηκε, ούτε οι υπουργοί φάνηκε να έχουν ενδοιασμούς ή αμφιταλαντεύσεις και πολύ περισσότερο το θέμα είχε καταγραφεί στα μνημονιακά «κιτάπια», τα οποία πολύ δύσκολα αναθεωρούνται.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, οι όντως εξαιρετικά επιτυχείς κινητοποιήσεις στη Χίο και στην Λέσβο εν όψει της ομιλίας του πρωθυπουργού, αποτέλεσαν εν τέλει τις αποχαιρετιστήριες βολές για την εδώ και πολλά χρόνια χαμένη υπόθεση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ.

Για όσους σπεύσουν να πουν ότι αυτό είναι στάση ηττοπαθής, η απάντηση είναι ότι αυτή είναι η πραγματικότητα, που ως κοινωνίες των νησιών έπρεπε να είχε γίνει αντιληπτή νωρίτερα και να οργανωθούν η άμυνα και η επίθεση και κυρίως να τεθούν νέοι στόχοι, που θα οδηγήσουν στην αντιστάθμιση των απωλειών.

Στη παρούσα φάση και η κυβέρνηση το έχει ήδη εξαγγείλει το μόνο μέσο και μέτρο αντιστάθμισης των όποιων κοινωνικών απωλειών είναι το μεταφορικό ισοδύναμο, αρκεί – βεβαίως – να καθιερωθεί ολοκληρωμένα και να εφαρμοσθεί καθολικά, δηλαδή σε όλο το φάσμα της διακίνησης ανθρώπων και εμπορευμάτων. Χωρίς εκπτώσεις, χωρίς περικοπές, χωρίς προαπαιτούμενα.

Στην συγκέντρωση της Χίου ακούστηκαν οι υποψίες, να είναι άραγε μόνον υποψίες, ότι θα εφαρμοσθεί μεν το μεταφορικό ισοδύναμο, αλλά για τους μόνιμους κατοίκους και με εισοδηματικά κριτήρια, άρα δεν θα είναι δίκαιο, ενώ θα εξακολουθήσουν τα νησιά να είναι μη ελκυστικοί προορισμοί για τους επισκέπτες, Έλληνες και ξένους.

Εδώ, λοιπόν, υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρόν, για την ουσιαστική συνεισφορά και για την έναρξη νέων, γιατί όχι, κινητοποιήσεων και αγώνων των τοπικών κοινωνιών, ώστε το μεταφορικό ισοδύναμο να έχει ουσιαστικό περιεχόμενο, να είναι καθολικής εφαρμογής και κυρίως να βγάλει τα νησιά από την απομόνωση που έχει δημιουργήσει το υψηλό κόστος των μετακινήσεων.

Λιγότεροι από δύο μήνες απομένουν για την εφαρμογή του μεταφορικού ισοδύναμου, έστω και πιλοτική. Η όποια καθυστέρηση και αβελτηρία στην κατά το δυνατόν καλύτερη επεξεργασία και άρα στην δικαιότερη εφαρμογή του, συνεπάγεται νέο κοινωνικό – μεταφραζόμενο σε οικονομικό – κόστος για τη Χίο και τα άλλα νησιά. Και όσοι χθες διαμαρτυρήθηκαν – ενδεχομένως και δικαίως – για τον ΦΠΑ, θα είναι ακόμα μία φορά επιμηθείς.