Οργανικές θέσεις και προσλήψεις αναπληρωτών διεκδικούν οι θεατρολόγοι

Τη θέσπιση οργανικών θέσεων θεατρολόγων στα σχολεία, ζητούν και οι θεατρολόγοι της Χίου ενώνοντας τη φωνή τους με τους υπόλοιπους ανά την Ελλάδα.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσαν, επισημαίνουν τη σημασία του μαθήματος της θεατρικής αγωγής στα σχολεία όλων των βαθμίδων,

Είμαστε οι Αναπληρωτές Εκπαιδευτικοί Θεατρικής Αγωγής της A΄ β/θμιας Εκπαίδευσης Νομού Χίου. Ο κλάδος μας ανήκει στους λεγόμενους “εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων”. Είμαστε αυτοί που επί 5, 10,15 συναπτά έτη παίρνουμε τη βαλίτσα μας κάθε Σεπτέμβρη και βρισκόμαστε σε κάθε γωνιά της Ελλάδας για να διδάξουμε τα παιδιά σας, τα παιδιά μας. Γιατί πιστεύουμε ότι το αντικείμενο μας, όπως και τα  υπόλοιπα καλλιτεχνικά μαθήματα, έχουν θέση μέσα στο ελληνικό σχολείο του 21ου αιώνα. Πιστεύουμε, για την ακρίβεια, ότι είναι αναγκαία περισσότερο από ποτέ. Προσφέρουν, μέσα σ’ ένα ασφυκτικό ωρολόγιο πρόγραμμα, τη Χαρά μέσω της ελεύθερης έκφρασης και της δημιουργικότητας, τη Χαρά που το ελληνικό σχολείο στερείται και θέτει σε δεύτερη μοίρα, μπαίνοντας στο κυνήγι της πλήρωσης μιας διδακτέας ύλης και αυξάνοντας κάθε χρόνο τις υποχρεώσεις των μαθητών. Θα ήταν καλό να αναρωτηθούμε τι σχολείο θέλουμε για τα παιδιά μας και ως εκπαιδευτικοί και ως γονείς. Πρεσβεύουμε την ανθρωπιστική εκπαίδευση, την εκπαίδευση που δεν βλέπει τα παιδιά μας ως αντικείμενα παραγωγής, ως βαθμούς σε κάποια καρτέλα κάθε τρίμηνο, ως τους  “ ανήλικους – ενήλικες”, ένα ρόλο  που αναγκάζονται να υποδύονται από πολύ μικρή ηλικία  πλέον, λόγω των αυξανόμενων απαιτήσεων και υποχρεώσεων. Πρεσβεύουμε την παιδικότητα, το δικαίωμα στη χαρά, το παιχνίδι, τη δημιουργία, την ελεύθερη σκέψη, την κριτική ματιά πάνω στα γεγονότα. Σ’ αυτά τα σαράντα πέντε λεπτά που μας δίνονται για κάθε τάξη την εβδομάδα, προσπαθούμε και παλεύουμε για μία εκπαίδευση που δίνει χώρο σε όλα τα συναισθήματα, θεραπεύει τραύματα και συμπεριφορές μέσω της παρατήρησης, προάγει την αυτοεκτίμηση, καλλιεργεί την εν συναίσθηση, τη συμπόνια, την ομαδικότητα, βελτιώνει τις διαπροσωπικές σχέσεις, αναπτύσσει ολόπλευρα τις ικανότητες των παιδιών και αυξάνει την υπευθυνότητα. Θέλουμε τα παιδιά μας να έχουν επίγνωση του εαυτού τους και των δυνατοτήτων τους, να σέβονται και να αγαπάνε το συνάνθρωπό τους, να συνυπάρχουν αρμονικά μέσα στο σύνολο.

Η καλλιτεχνική παιδεία οφείλει να είναι προσβάσιμη σε όλους αλλά δυστυχώς τα τελευταία χρόνια έχει πληγεί σοβαρά από τις κυβερνήσεις τόσο με την κατάργηση του μαθήματος μας στις τάξεις της Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού, όσο και με την κατάργηση του μαθήματος “Στοιχεία Θεατρολογίας” στην Α΄ Λυκείου, αλλά και την ολοκληρωτική απουσία του από το Γυμνάσιο.

Απέναντι στις κυβερνήσεις που εναντιώνονται στην Τέχνη, στους χαρακτηρισμούς για  “δευτερεύον” μάθημα, απέναντι στη συνεχή υποβάθμιση του κλάδου, στη σύσταση μηδέν οργανικών θέσεων παρόλα τα χρόνια παρουσίας μας στην εκπαίδευση, στη λογική της εκγύμνασης εφήμερων δεξιοτήτων, προτάσσουμε την ανάγκη για στέρεη και ολόπλευρη γνώση, για την πραγματική καλλιέργεια των παιδιών μας μέσα από το δημόσιο και δωρεάν σχολείο”.

Οι θεατρολόγοι διεκδικούν:.

  • την άμεση θέσπιση οργανικών θέσεων για τον κλάδο μας.

  • ισοκατανομή των θέσεων στις αναμενόμενες προσλήψεις, όχι μόνο για τον δικό μας, αλλά για όλους τους κλάδους, ώστε κανένας συνάδελφος εκπαιδευτικός να μην αδικηθεί από λοιπούς τρόπους κατανομής των οργανικών θέσεων.

  • προσλήψεις με βάση τις πραγματικές ανάγκες της εκπαίδευσης. Διορισμούς όλων των αναπληρωτών που δουλεύουν τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση, μαζί με αυτούς και οι θεατρολόγοι.

  • η διδασκαλία του μαθήματος μας να γίνεται ΜΟΝΟ από εκπαιδευτικούς κλάδου ΠΕ91, καθώς είμαστε οι μόνοι πλήρως επιστημονικά καταρτισμένοι για τη διδασκαλία του μαθήματος της Θεατρικής Αγωγής. Διεκδικούμε την επαναφορά του μαθήματος της θεατρικής αγωγής στη Ε’ και στη ΣΤ’ δημοτικού καθώς και του μαθήματος «Στοιχεία θεατρολογίας» στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

    Παράλληλα αιτούνται:

  • Τη διασφάλιση της ποιότητας της Παιδείας ως ελεύθερης, δημόσιας και δωρεάν.

  • Τη καταδίκη της απόφασης για αστυνομοκρατούμενη τριτοβάθμια εκπαίδευση και κατάργηση του σχετικού νεοψηφισθέντος νόμου.

  • Ουσιαστική μέριμνα για τη διασφάλιση, έστω και τώρα, της συλλογικής Υγείας, που μόνο ως δημόσια και δωρεάν μπορεί να νοηθεί. Το σχολείο δεν είναι αποκομμένο από την κοινωνία. Είναι ενα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας.

- Advertisement -

- Advertisement -

Σχόλια