«Ζούσαμε διαρκείς τραμπουκισμούς», καταγγέλλει ο «συλληφθείς» γυμνασιάρχης του Αιγινίου

Διονύσης Χατζής, γυμνασιάρχης Αιγινίου: «Πρόσβαλαν την αξιοπρέπειά μου, την ελευθερία μου, παραβίασαν άρθρα του Συντάγματος, δεν μπορώ να τα ανεχτώ. Η ζωή άλλωστε έχει αξία όταν σέβεσαι τον ίδιο σου τον εαυτό»

Επί ενάμιση μήνα το συγκρότημα γυμνασίου – λυκείου στο Αιγίνιο Κατερίνης ζούσε σε καθεστώς διαρκούς τραμπουκισμού και απειλών τύπου «θα σας κρεμάσουμε ανάποδα». Κορυφώθηκαν με τη «σύλληψη» -όπως βαφτίστηκε η επίθεση της ομάδας «θεματοφύλακες του συντάγματος»- του γυμνασιάρχη Διονύση Χατζή, ο οποίος, όπως αποκαλύπτει σήμερα στην «Εφ.Συν.», πολλές μέρες πριν είχε πληροφορίες για επικείμενη κατάληψη του σχολείου από την ομάδα αυτή και είχε ειδοποιήσει μάλιστα σχετικά τις αστυνομικές αρχές.

Στον απόηχο πια της υπόθεσης -που έχει οδηγήσει στην προφυλάκιση τριών μελών της ομάδας- ο κ. Χατζής, καθηγητής φιλολογίας από το 1985 στην ιδιωτική αρχικά και στη δημόσια εκπαίδευση στη συνέχεια και μέχρι τις μέρες μας, κρατάει στη μνήμη την τρυφερή αντίδραση των μαθητών που την πρώτη μέρα μετά τα γεγονότα, διά του δεκαπενταμελούς, του πήγανε δώρο γλυκά και των γονέων που του έδωσαν συγχαρητήρια για τη στάση του.

Η συνέντευξη αυτή, που καταλήγει στον Χάινριχ Μπελ και τον Μπέρτολτ Μπρεχτ, ξεκίνησε από τη διαπίστωσή του ότι «στο τέλος της καριέρας μου τα ζω όλα μαζεμένα με όλον αυτό τον σκοταδισμό που ολοένα και εξαπλώνεται σαν καταχνιά στον τόπο. Μένω άναυδος στην κυριολεξία. Στοχοποίησαν εμένα, τον λυκειάρχη και μια καθηγήτρια υπεύθυνη για τον Covid».

 Eίχατε προμηνύματα;

Α, ναι, δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία η πράξη αυτή. Hταν προδιαγεγραμμένη. Ενάμιση μήνα πριν είχαν αρχίσει οι οχλήσεις από τη μητέρα ενός μαθητή του γυμνασίου – έχει και ένα παιδί στο λύκειο – η οποία είναι ο υποκινητής όλης αυτής της κατάστασης και των ενεργειών. Η πίεση εναντίον μας και οι απειλές αυξάνονταν σταδιακά – και τις πραγματοποίησε τελικά, δεν έμεινε στο λεκτικό επίπεδο.

 Αναφέρεστε στη γνωστή ως χορεύτρια…

Ναι. Από κανέναν άλλο γονιό δεν είχαμε κανένα πρόβλημα, ποτέ, τίποτα. Ούτε για τις μάσκες, ούτε για τον κορονοϊό. Ερχόταν η κυρία αυτή με έναν άλλο κύριο (σ.σ. ένας από τους τρεις προφυλακισμένους, με καταγωγή από την Ημαθία, γνωστός ως ο άνθρωπος με το μπουρνούζι λόγω μιας φωτογραφίας που είχε ανεβάσει ο ίδιος), που μας τον παρουσίασε αρχικά ως αντικαταστάτη κηδεμόνα του παιδιού της. Εκ των υστέρων μάθαμε ότι αυτό δεν μπορούσε να γίνει ούτε με την έγκριση του κηδεμόνα. Τα προβλήματα άρχισαν όταν μπήκε σε λειτουργία η καινούργια πλατφόρμα edupass και ενημερώσαμε τα παιδιά και τους γονείς για την αναγκαιότητα να γίνονται rapid tests και τις άλλες προβλέψεις.

Όταν στα τμήματα του μικρού και του μεγάλου εμφανίστηκαν κρούσματα κορονοϊού, παραπέμψαμε, όπως είχαμε υποχρέωση, τα παιδιά στο κέντρο υγείας για rapid tests. Η μητέρα αρνήθηκε, οπότε δεν μπορούσαμε να δεχτούμε τα παιδιά στο σχολείο. Τότε άρχισαν οι απειλές, μας έκανε μηνύσεις. Ειδοποίησα την αστυνομία και τη διεύθυνση δευτεροβάθμιας. Η αστυνομία, τι να σας πω, δεν πήρε τέτοια μέτρα που να δείξει εμπράκτως ότι προστατεύει τους διευθυντές και το σχολείο, λέγανε ότι μόνο λόγια θα είναι, κάτι σαν «σκυλί που γαβγίζει, αλλά δεν δαγκώνει», αλλά να που αποδείχτηκε ότι δεν ίσχυε η παροιμία.

 Και φτάσαμε στα γνωστά γεγονότα.

Είχαμε νωρίτερα και άλλες πληροφορίες. Ότι, δηλαδή, κάνανε διαδικτυακή συνάντηση και είχαν αποφασίσει να καταλάβουν ένα από τα δύο σχολεία, αλλά δεν είχε ακουστεί τίποτα για «συλλήψεις» διευθυντών. Αξέχαστη μέρα. Όταν έφτασα στην αλάνα που παρκάρουμε τα αυτοκίνητα, βλέπω 10 άγνωστα οχήματα. Κατάλαβα αμέσως ότι ήταν αυτοί. Λειτούργησα αυτόματα. Βλέπω την πόρτα του Λυκείου ανοιχτή, πάω προς τα εκεί, καλώντας την ίδια στιγμή την αστυνομία, τους λέω «μπήκαν παρείσακτοι και κατέλαβαν το σχολείο». Βλέπω να έρχονται καταπάνω μου καμιά δεκαριά άτομα, ενώ μιλούσα με την αστυνομία κι απλώς περπατούσα, δεν έτρεξα, δεν ήθελα να το βάλω στα πόδια. Με περικύκλωσαν ακριβώς στην εξώπορτα του λυκείου, τα υπόλοιπα τα γνωρίζουν όλοι.

 Πώς και από πού είχατε αυτή την πληροφόρηση;

Από ντόπιους. Τους περιμέναμε μέρες πριν από την περασμένη Παρασκευή. Πήραμε, μάλιστα, έκτακτα μέτρα στα σχολεία, είχαμε τον νου μας, αλλά τελικά δεν έγινε τίποτα, ίσως όλα αυτά ήταν για παραπλάνησή μας, δεν ξέρω τι να σκεφτώ. Είχαμε κάνει πάντως αναφορά στην αστυνομία και προχωρήσαμε σε μήνυση κατά της κυρίας και του κυρίου, γιατί είχαν δημιουργήσει επεισόδιο και σε μένα και ένα μεγαλύτερο επεισόδιο στο λύκειο. Μας έλεγαν «θα σας κρεμάσουμε ανάποδα» ή «θα σας στήσουμε στα τρία μέτρα», αυτό ήταν το νόημα των απειλών. Ζούσαμε ένα καθεστώς διαρκούς τραμπουκισμού, να θες να κάνεις τη δουλειά σου και να μη σε αφήνουνε.

 Είχατε παρακολουθήσει τις απόψεις τους στο facebook;

Να σας πω, εγώ δεν έχω facebook και τα συναφή, συγγνώμη που θα το πω, όσο τα παρακολουθείς τόσο τυφλώνεσαι, η παραπληροφόρηση είναι τόση που αλληθωρίζεις και χάνεις την επαφή με την πραγματικότητα. Θα ήθελα να προσθέσω εδώ ότι αν η δημοσιογραφία είναι ένα φως προς την αλήθεια, δυστυχώς έχει καταντήσει σκοταδισμός χείριστης μορφής με όλη τη στρεβλή πληροφόρηση που δίνετε στους ανθρώπους – και δεν κακίζω εσάς. Ακόμη και σήμερα πάντως μας μεταφέρουν πληροφορίες ότι διάφοροι σε περίεργα κανάλια επικοινωνίας στέλνουν μηνύματα, κάνουν λόγο για «εφεδρείες».

 Έχετε κάποια ερμηνεία γιατί επελέγη το δικό σας σχολείο, όταν παρόμοιες αντιδράσεις υπάρχουν σε ολόκληρη τη χώρα;

Έχω μερικές απαντήσεις, αλλά δεν είναι πλήρως διασταυρωμένες. Λέω όμως το εξής: να στρέψετε την προσοχή σας στην κυρία. Αυτή μπορεί να «ξεκλειδώσει» την υπόθεση. Όλα αυτά τα έχω αναφέρει στη δικαιοσύνη – κι εγώ την υπόθεση θα την πάω ως το τέρμα. Πρόσβαλαν την αξιοπρέπειά μου, την ελευθερία μου, παραβίασαν άρθρα του συντάγματος, δεν μπορώ να τα ανεχτώ. Η ζωή, άλλωστε, έχει αξία όταν σέβεσαι τον ίδιο σου τον εαυτό.

 Στο σχολείο πώς είναι σήμερα η κατάσταση;

Προσπαθούμε να συμπεριφερθούμε ψύχραιμα, δεν πρέπει να επηρεαστούν τα παιδιά. Το σχολείο συνεχίζεται κανονικά. Δεν είμαστε δειλοί. Δεν είναι φυσικά εύκολο, όπως αντιλαμβάνεστε, προχωράμε με πολύ προσεκτικά βήματα, χρειάζονται πολύ ευαίσθητοι χειρισμοί, δουλεύουμε με τους συμβούλους σχολικής ζωής, τους υπεύθυνους καθηγητές κάθε τάξης, τον σύλλογο καθηγητών και είμαστε όλοι της ίδιας αντίληψης σε ό,τι αφορά το εμβόλιο. Διαπιστώνω δε ότι η πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας είναι με το μέρος μου, υπάρχουν όμως κι αυτοί που τάσσονται υπέρ των αντιεμβολιαστών.

 Σας προβληματίζει η συμμετοχή απόστρατου της αστυνομίας που είχε σχέσεις με φασιστική ομάδα;

Γιατί μήπως οι λεγόμενοι «θεματοφύλακες του συντάγματος» είναι δημοκρατική ομάδα; Μου έρχονται στον νου -και μ’ αυτό απαντώ ευθέως για όσους καταλαβαίνουν- κείμενα από το βιβλίο που υπάρχουν στο διαδίκτυο και ευτυχώς διδάσκονται ακόμη οι μαθητές στο λύκειο: του Χάινριχ Μπελ «Το λυπημένο μου πρόσωπο» για τη μαυρίλα και τον σκοταδισμό που έχει επικρατήσει σε μια ανελεύθερη κοινωνία και του Μπέρτολτ Μπρεχτ «Ο σπιούνος» για τη διάβρωση των ανθρώπινων σχέσεων στα ανελεύθερα καθεστώτα.

ΠΗΓΗ: EFSYN.GR (του Απόστολου Λυκεσά)

- Advertisement -

- Advertisement -

Σχόλια