Αυθόρμητα ερωτήματα, για τα του Δήμου μας

6 Οκτωβρίου 2022 | 12:19

Της Ανθίππης Ζαννάρα

Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Χίου

Ποιος αλήθεια είναι ο λόγος που “σπάνε” τα πλακίδια τακτοποιημένου πεζοδρομίου ,αρμονικής κλίμακας πλάτους /μήκους και περιβάλλοντος χώρου, στην περιοχή πριν την οδό Καρπασίας , στην πλατειούλα ομογενών, δυτικά του Κάστρου και έμπροσθεν του γλυπτού Παππά για την “Ελευθερία/Δόξα”;

Τι αναμένουμε τάχα, το πλήθος των περιπατητών; (μακάρι να είχαμε περισσότερους κατοίκους και Χιώτες νέους και νέες ,μα το δημογραφικό, η έλλειψη εργασιών κ.τ.τ). ο χώρος της ασφάλτου δεν ήταν δα και ευρύχωρος για την κινητικότητα των οχημάτων και πολλάκις και βαρέων…

Αντίθετα εκείνη η οδός Βερίτη που ανά πάσα στιγμή θαρρείς ό,τι κάτι κακό θα συμβεί (ατύχημα, σύγκρουση;) μένει στα αζήτητα! έγραψε πρόσφατα ο μηχανικός συμπολίτης Θ. Μελέκος για τη βίαιη εκπαραθύρωση της μνήμης της πόλης μας, με τον εξοστρακισμό της σφίγγας που έστεκε στο παλιό συντριβάνι του Κήπου μας και αφηγούνταν τη διαδρομή του νησιού και στη θέση της, τώρα ή λίγο πιο πέρα μια “σέβεν τις” “ντουζιέρα” μάλλον εγκαταλελειμμένη! και απο κοντά το πρώην “Κοκκαλειο”μαιευτήριο/Ιωνικό Κέντρο , το δίπλα στο παλιό Μαιευτήριο/Ιωνικό Κέντρο, παλιό πέτρινο κτίριο, το “ΡΕΞ”, οι μαντρότοιχοι του Κάμπου, τα αρχοντικά που δωρήθηκαν από παλιά στο Νοσοκομείο και μένουν αναξιοποίητα μα κυρίως καταρρέοντα “σπαράγματα” χωρίς να εισακούονται, τα “Ταμπάκικα”, τα χωριά μας τα μεσαιωνικά, τα λυπημένα και περήφανα Βορειόχωρα …Πόσο κρίμα… ΔΕΙΤΕ ΤΑ, ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΑ , ΑΦΟΥΓΚΡΑΣΘΕΙΤΕ με ενσυναίσθηση και αποτελεσματικότητα!

Από την άλλη , ο Πύργος των Δοτιών ακόμη καρτερικά περιμένει από την εποχή της υμνωδού του, αείμνηστης Ερμιόνης Πολυχρονοπούλου, κάποιος να γείρει στοργικά στο κουφάρι του, η Αρχαιολογία; η Αυτοδιοίκηση κάθε βαθμού; οι πολιτευτές και βουλευτές μας; αγωνιούμε τέλος εμείς οι Χιώτες για όσους με “προφάσεις εν αμαρτίαις” με τις αποφάσεις και την αδιαφορία τους, απογυμνώνουν σε παρόντα και μέλλοντα χρόνο το Πυργί από τα ολοζώντανα, διαχρονικά ξυστά του ,-που τόσο αγαπούν οι Πυργούσοι, οι τεχνίτες χωρικοί που από μόνοι τους συνέθεταν μια Τσαρουχική ζωγραφιά λαϊκών παλικαριών του μόχθου, και το θεσμικό κέλυφος τους αφάνισε- που κατα τα λοιπά μια χαρά δίνουν το “αρχέγονο” γεωμετρικό ή άλλο χάραγμα με τόση επιτυχία στις γραφιστικές τέχνες και εφαρμογές (αντικείμενα, μαγιώ, ένδυση, κοσμήματα, κούπες και κουτιά κ.α.) και η τοπική “εξουσία” αποδιώχνει με εκείνο το “αλάθητο” του Πάππα, επί παντός επιστητού;

Ανησυχία υπάρχει και για το τι μέλλει γενέσθαι με τις αναπλάσεις του δημοτικού μας Κήπου, ας έχουν υπόψη όλοι και από όποια θέση “εμπλεκόμενοι” αναμετρώνται με τον αείμνηστο Δεσποτόπουλο!

Για κάτι πραγματικά καλύτερο λοιπόν σε ολόκληρο το νησί μας, και με τη δεύτερη σκέψη στο γνωστό ο “εχθρός του καλού, είναι το καλύτερο”!

Ανθίππη Ζαννάρα