ΛΑΣ: Ο ρουκετοπόλεμος έφτασε στο «μηδέν», ευκαιρία να τον δούμε από την αρχή

Στο σημείο «μηδέν» έχει φτάσει ο ρουκετοπόλεμος του Βροντάδου και τούτο αποτελεί πλέον ευκαιρία, είτε να επιστρέψουμε στις ρίζες μας, είτε να συνεχίσουμε να «καταναλώνουμε» και τις παραδόσεις μας με φτηνές δικαιολογίες της δημοτικής αρχής και στρουθοκαμηλισμούς των εμπλεκόμενων όλων των πλευρών.

Τα παραπάνω επισημαίνει με ανακοίνωσή της η Λαϊκή Συσπείρωση δήμου Χίου, με αφορμή την απόφαση να μην γίνει εφέτος ο ρουκετοπόλεμος, όπως ανακοίνωσαν τα οργανωμένα συνεργεία των δύο ενοριών του Βροντάδου, υπενθυμίζοντας – ταυτόχρονα – και για πολλοστή φορά όπως τονίζει τους παράγοντες που κατέστησαν το έθιμο προβληματικό:

1. Υπερπληθώρα ρουκετών στον βωμό της ακροαματικότητας και του θεάματος.
2. Εμπλοκή οικονομικών παραγόντων, τουριστικών πρακτόρων και μεγάλο ξενοδόχων που μετράνε μόνο κεφάλια, στις πλάτες των ρουκετατζήδων και των θιγόμενων πολιτών.
3. Η ασυνέπεια εκ μέρους των υποστηρικτών του εθίμου στα όσα συμφωνούνται κάθε φορά, τόσο στο πριν όσο και στο μετά το έθιμο.
4. Ο ρόλος του Πόντιου Πιλάτου του δήμου που δεν αναλαμβάνει εγγυήσεις για την προστασία των όσων θίγονται, ώστε να μπορεί να απαιτήσει από τους εμπλεκόμενους την αυστηρή τήρηση των συμφωνηθέντων. Την ίδια ώρα έχει εκμεταλλευθεί διαχρονικά το έθιμο και ψηφοθηρικά και ως μέσο τουριστικής προβολής, συμβάλλοντας στη μετατροπή του σε σόου.
5. Η επέκταση του αστικού ιστού που έφερε επέκταση των σπιτιών στη ζώνη πυρός.

Η ΛΑΣ σημειώνει ότι «εδώ και χρόνια κάνουμε αναλυτικές προτάσεις για τη σωστή διεξαγωγή του ρουκετοπόλεμου και την εξάλειψη των ανωτέρω παθογενειών» και αναφέρει συγκεκριμένα τα ακόλουθα:

α. Με την οργάνωση εκ μέρους του δήμου και των φορέων που θα στηρίζουν και θα προωθούν το έθιμο με μέτρο σε όλα τα επίπεδα που το καθιστούν έθιμο και όχι «θέαμα».

β. Με την αυτοοργάνωση εκ μέρους των συμμετεχόντων στο ρουκετοπόλεμο στην κατεύθυνση της ασφάλειας, της αποκατάστασης από το ρυπαντικό φόρτο των ρουκετών, της τήρησης των χρονοδιαγραμμάτων και της ποσότητας των ρουκετών, που ξεπερνά τη λογική ενός εθίμου.

γ. Με την πολιτική βούληση δήμος και κυβέρνηση να αναλάβουν τις ευθύνες τους στη βάση της νομιμοποίησης της ρουκέτας ή τουλάχιστο τον χαρακτηρισμό της ως «πυροτέχνημα εθίμου ρουκετοπόλεμου», στην πυρασφάλεια, στην ασφάλεια των σπιτιών στη ζώνη πυρός, στην ελαχιστοποίηση των ζημιών, στα προληπτικά μέτρα ασφάλειας για τους επισκέπτες.

«Τα έθιμα ζούσαν και ζουν, γιατί αγκαλιάζονται από όλους ανεξαιρέτως και δεν μπορεί να υπάρχουν στο αποτέλεσμά τους κατά την τέλεσή τους “θύτες” και “θύματα», καταλήγει στην ανακοίνωσή της η ΛΑΣ.