Μνημείο θράσους όσα λέει ο Γιάννης Ξενάκης, καταγγέλλει η ΑΔΕΔΥ

Μνημείο θράσους χαρακτηρίζει την ανακοίνωση – απάντηση του αντιπεριφερειάρχη Μεταφορών κ. Γιάννη Ξενάκη προς τον Σύλλογο Υπαλλήλων Περιφερειακής Ενότητας Χίου για το περιβόητο «εντέλλεσθε» η εκτελεστική γραμματεία του περιφερειακού τμήματος Χίου της ΑΔΕΔΥ.

Η ΑΔΕΔΥ επισημαίνει ότι ο κ. Ξενάκης επιχειρεί να αποσείσει τις δικές του ευθύνες και αναποτελεσματικότητα «με φτηνά επιχειρήματα και μεγαλόστομες διακηρύξεις για το κοινό καλό» και τον καταγγέλλει ότι ονειρεύεται «τον “νόμο και τάξη” του μαστίγιου και των απολύσεων, μέσα από ένα διάτρητο, άδικο, τιμωρητικό και αναποτελεσματικό σύστημα αξιολόγησης».

Το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης της ΑΔΕΔΥ έχει ως εξής:

«Με αγανάκτηση διαβάσαμε την έωλη επιστολή –απάντηση του αντιπεριφερειάρχη Μεταφορών και Επικοινωνιών ΠΒΑ κ. Ξενάκη προς τον Σύλλογο Υπαλλήλων Περιφερειακής Ενότητας Χίου την οποία ως Ε.Γ. Χίου της ΑΔΕΔΥ, καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε.

Μνημείο θράσους αποτελεί η απάντησή του, που φορτώνει στις πλάτες των δημόσιων υπαλλήλων τις κυβερνητικές ανεπάρκειες και της προηγούμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και των κυβερνήσεων που είχαν νομοθετήσει ένα προβληματικό, καθεστώς γύρω από το ζήτημα των αδειών οδήγησης, που από τις απαρχαιωμένες διατάξεις, περνούσε σε εκσυγχρονισμούς δυσβάσταχτους οικονομικά για τους αυτοαπασχολούμενους εκπαιδευτές και επικίνδυνους για τους εξεταστές δημόσιους υπάλληλους.

Με φτηνά επιχειρήματα και μεγαλόστομες διακηρύξεις για το κοινό καλό, προσπαθεί να αποσείσει τις δικές του ευθύνες και αναποτελεσματικότητα να δώσει μια λύση επί μήνες, απέναντι σε κυβερνητικές ευθύνες, που επί του πρακτέου, ουδέν πρόσφεραν πέραν από την ψήφιση του νέου νόμου και σωρεία αντιφάσεων και ανεπαρκειών για εξεταζόμενους, εκπαιδευτές και εξεταστές με κοινό παρονομαστή τις μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό και υποδομές.

Για όλα τα παραπάνω «ποιεί τη νήσσα» και εστιάζει στον εύκολο στόχο, που είναι οι εργαζόμενοι , που περιφρουρούν τα δικαιώματά τους στη Χίο και πανελλαδικά, τα οποία κατάφωρα αμφισβητεί ο συγκεκριμένος αιρετός, ονειρευόμενος τον «νόμο και τάξη» του μαστίγιου και των απολύσεων, μέσα από ένα διάτρητο, άδικο, τιμωρητικό και αναποτελεσματικό σύστημα αξιολόγησης, που το συνδικαλιστικό κίνημα στην πλειοψηφία του το πέταξε και θα το ξαναπετάξει στην κάλαθο των αχρήστων.

Τελικά το μόνο που καταφέρνει είναι να δείξει πού είναι αδιάλειπτα συνεπής: Στο μένος του εναντίον των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα και την πίστη του ότι με ύβρεις και απειλές εναντίον τους, ο ίδιος θα εισπράξει επικοινωνιακά οφέλη από αυτήν την τακτική.

Τον πληροφορούμε ότι θα μας βρει απέναντι σε όλα τα επίπεδα και σε πανελλαδικό επίπεδο, γιατί ακριβώς το συνδικαλιστικό κίνημα των δημόσιων υπαλλήλων, τόσο στο νομό, όσο και στη χώρα, πρέπει να γνωρίζει και να αξιολογεί με τα δικά του μέτρα και σταθμά πράξεις και έργα αιρετών, όπως ο κ. Ξενάκης».