Οι πρόσφυγες καθόρισαν τις εξελίξεις στο λιμάνι, υποστηρίζει η Ένωση Λιμενικών

Στους πρόσφυγες και μετανάστες, που επέμεναν να μην θέλουν να απομακρυνθούν από το λιμάνι της Χίου αποδίδει την ευθύνη των εξελίξεων και των γεγονότων που διαδραματίσθηκαν την περασμένη Πέμπτη και μεταμεσονύκτιες ώρες προς την Παρασκευή, η Ένωση Προσωπικού Λιμενικού Σώματος Χίου – Σάμου.

Στην μακροσκελή ανακοίνωσή της και αφού αναφέρεται στο ιστορικό των γεγονότων – από την δική της σκοπιά, φυσικά – και στον διεξαγόμενο διάλογο για την αποχώρησή τους από το λιμάνι τονίζει χαρακτηριστικά ότι: «Όμως, ήταν αμετακίνητοι. Και εν τέλει εκείνοι ήταν που έκαναν τη καθοριστική κίνηση. Εκείνοι καθόρισαν τις εξελίξεις».

Σε ό,τι δε αφορά και την θρυαλλίδα των γεγονότων και των θλιβερών επεισοδίων που ξετυλίχθηκαν η Ένωση Λιμενικών αναφέρεται στην πρωτοβουλία ορισμένων προσφύγων να εκφραστούν και προς την ελληνική σημαία, κίνηση που – όπως υποστηρίζει – εξαγρίωσε τους πολίτες που είχαν συγκεντρωθεί στο λιμάνι.

Αποφεύγει, όμως, να διευκρινίσει η Ένωση στην ανακοίνωσή της ότι με την κίνηση αυτή οι πρόσφυγες δεν είχαν σκοπό να κατεβάσουν την σημαία από τον ιστό – όπως ψευδώς διαδόθηκε μέσω των κοινωνικών δικτύων και με άλλους τρόπους – αλλά επρόκειτο για μια κίνηση φιλίας, αφού ακουμπούσαν τις σημαίες (ελληνική και ευρωπαϊκή) στο μέτωπό τους και τις φιλούσαν, όπως πλειστάκις είχε συμβεί και τις προηγούμενες ημέρες. Άλλωστε, ουδείς εκ των συλληφθέντων από το Λιμενικό προσφύγων παραπέμφθηκε με την κατηγορία της προσβολής της ελληνικής σημαίας.

Το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης της Ένωσης Προσωπικού Λιμενικού Σώματος Χίου – Σάμου έχει ως ακολούθως:

«Ο φασισμός, είτε ως πολιτική ιδεολογία είτε ως ατομική τοποθέτηση συμπεριλαμβάνει ως έννοια τη βία και την επιβολή απόψεων με μη δημοκρατικό τρόπο. Από την άλλη η δημοκρατία έχει ως θεμελιώδες στοιχείο της το διάλογο και την επικράτηση της βούλησης των πολλών.

Την 1/4/2016 ομάδα μεταναστών – προσφύγων εγκατέλειψαν για τους δικούς τους λόγους τις εγκαταστάσεις της ΒΙΑΛ και κατέλαβαν τον κεντρικό λιμένα Χίου. Απλώθηκαν εντός του περίφρακτου χώρου, έφτιαξαν σκηνές για να προστατέψουν τους ίδιους και τα ταλαιπωρημένα παιδιά τους, ενώ κάποιοι εξ αυτών διασκέδαζαν το χρονικό διάστημα της παραμονής τους εντός του λιμένα παίζοντας μπάλα και κολυμπώντας. Οι επισκέψεις στους καταληψίες από τους «αλληλέγγυους» και από τα μέλη των ΜΚΟ που είχαν αναλάβει την προστασία τους και την διαμονή τους κάτω από τις καλύτερες δυνατές συνθήκες εντός του χώρου του λιμένα ήταν ανεμπόδιστες. Η είσοδος του Τύπου στον καταληφθέντα λιμένα που έδινε το δικαίωμα στους μετανάστες – πρόσφυγες να κάνουν τις δηλώσεις τους και να μοιραστούν το πρόβλημα τους με όλο τον κόσμο, ανεμπόδιστη. Η λειτουργία του λιμένα όμως; Τα πλοία; Η επαφή του απλού Χιώτη, που δεν έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει αεροπλάνο λόγω κόστους, με την υπόλοιπη Ελλάδα; Κι όμως βρέθηκε λύση. Έστω και προσωρινή. Οι καταληψίες μετανάστες – πρόσφυγες έμειναν να χρησιμοποιούν το κεντρικό λιμάνι του νησιού για τη διαμαρτυρία τους και επιστρατεύτηκε ο λιμένας Μεστών. Οι Χιώτες μετέβαιναν στο δημαρχείο της Χίου και από εκεί με λεωφορεία μεταφέρονταν στα Μεστά για να ταξιδέψουν. Και αυτοί που επισκέπτονταν το νησί μεταφέρονταν και πάλι με λεωφορεία από το λιμάνι των Μεστών στο δημαρχείο. Η λύση αυτή κράτησε 4 μέρες. Και οι φωνές διαμαρτυρίας συνεχίζονταν μόνο που έγιναν περισσότερες. Διαμαρτυρίες από τους μετανάστες – πρόσφυγες που διεκδικούσαν το δικαίωμα τους να φύγουν από το νησί. Διαμαρτυρίες όμως και από τους πολίτες της Χίου, επιβάτες ή καταστηματάρχες ή απλούς κατοίκους, που έβλεπαν να αλλάζει η καθημερινότητα τους και μέρα με τη μέρα αυτή η αλλαγή να παγιώνεται. Και έγινε διάλογος. Το λιμεναρχείο Χίου και οι εκπρόσωποι των μεταναστών – προσφύγων, παρουσία εκπροσώπων και μεταφραστών του FRONTEX αλλά της ύπατης αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, συνδιαλέγονταν προκειμένου να βρεθεί λύση στις αμφίπλευρες διαμαρτυρίες. Διάλογος για να πειστούν οι μετανάστες – πρόσφυγες να μετακινηθούν στη ΣΟΥΔΑ όπου οργανωμένες δομές φιλοξενίας τους περίμεναν. Διάλογος για να ελευθερωθεί το λιμάνι και να επιστρέψει η καθημερινότητα αυτού του χώρου στο σημείο που ήταν πριν την 01/04/2016. Διάλογος που κράτησε ώρες και σε πολλές περιπτώσεις έπρεπε να παρθεί μια ανάσα για να συνεχίσει η υπομονή να υφίσταται μιας και αυτό ήταν το χρέος απέναντι στους ταλαιπωρημένους και κατατρεγμένους από τη μοίρα καταληψίες. Διάλογος που προβλημάτισε καθώς σε αρκετά σημεία του έδειχνε να καταλήγει σε αδιέξοδο. Και τελικά, μετά από 4 και κάτι συνεχόμενες μέρες διαλόγου, βρέθηκε μια μέση λύση. Το λιμάνι «κόπηκε» στα δύο. Το μισό αποδόθηκε στους πολίτες της Χίου και το άλλο μισό παρέμεινε στους πρόσφυγες – μετανάστες για να συνεχίσουν τη διαμαρτυρία τους. 

Όμως ο διάλογος συνεχίστηκε και μαζί παρέμεινε και η ελπίδα ότι αυτοί οι απελπισμένοι άνθρωποι θα πειστούν να μετακινηθούν προς τη Σούδα. Στο διάλογο τώρα «συμμετείχε» πλέον και η αγανάκτηση εκ μέρους εκείνων που εξ αρχής είχαν αγκαλιάσει τους πρόσφυγες – μετανάστες και τους είχαν βοηθήσει με κάθε τρόπο ενσωματώνοντας τους στην καθημερινότητα τους. Το λιμεναρχείο και ο δήμος παρουσία εκπροσώπων και μεταφραστών του FRONTEX αλλά της ύπατης αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες προσπάθησαν να μεταφέρουν στους εκπροσώπους των μεταναστών – προσφύγων την αγανάκτηση των πολιτών της Χίου. Όμως, ο διάλογος έληξε άκαρπος. Οι μετανάστες – πρόσφυγες θεωρούσαν ότι ο μόνος σίγουρος τρόπος για να ακουστούν τα αιτήματά τους ήταν να παραμείνουν στο χώρο του λιμανιού.

Και τότε ήρθε η αντίδραση στη συγκέντρωση της 6ης Απριλίου. Πολίτες αγανακτισμένοι κι αυτοί από την απραξία των αρχών και την συνεχόμενη κατάληψη του λιμανιού επέμεναν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Όμως και πάλι άρχισε ο διάλογος. Διάλογος που τελικά έπεισε τους θερμόαιμους να αφήσουν την ιδέα να κατέβουν στο λιμάνι.

Και ήρθε η 7η Απριλίου. Εν τω μεταξύ ο διάλογος συνεχίζονταν μόνο που τώρα έπρεπε αυτός να αποδώσει, μιας και υπήρχαν στην ατζέντα και τα δεδομένα της προηγούμενης μέρας. Έπρεπε οι μετανάστες – πρόσφυγες να πειστούν να μεταβούν στη Σούδα. Όμως, ήταν αμετακίνητοι. Και εν τέλει εκείνοι ήταν που έκαναν τη καθοριστική κίνηση. Εκείνοι καθόρισαν τις εξελίξεις.

Τις απογευματινές ώρες με δική τους πρωτοβουλία, ενδεχομένως, έκαναν πορεία και εν συνεχεία καθιστική διαμαρτυρία επί της οδού Νεωρείων με σκοπό να ακουστούν και πάλι τα αιτήματά τους.

Και πήραν την πρωτοβουλία να εκφραστούν και προς την ελληνική σημαία. Εκείνη τη στιγμή το λιμάνι της Χίου είχε τους μόνιμους θαμώνες των γύρω καταστημάτων. Ουδείς άλλος αγανακτισμένος πολίτης υπήρχε.

Μόνο που η κίνηση προς την ελληνική σημαία τους εξαγρίωσε όλους. Και τότε το λιμάνι γέμισε κόσμο. Αγανακτισμένοι Χιώτες που απαιτούσαν πλέον την απομάκρυνση των καταληψιών από το λιμάνι. Δεν ήθελαν τίποτε άλλο. Δεν σκόπευαν τίποτε άλλο. Μόνο να μετακινηθούν ήρεμα προς τη Σούδα.

Και εν τέλει αυτό έγινε. Πάλι με διάλογο που κράτησε ώρες των ωρών. Και περίτρανη απόδειξη αυτών είναι το γεγονός ότι όταν τις πρώτες πρωινές ώρες οι μετανάστες – πρόσφυγες μετακινήθηκαν προς το ΔΗΠΕΘΕ και τη Σούδα όχι μόνο με λεωφορεία αλλά και πεζοί, ουδείς τους πείραξε. Ουδείς άσκησε βία. Προφανώς, γιατί δεν ήταν αυτός ο σκοπός.

Διάλογος… Το βασικό συστατικό της δημοκρατίας. Όπως βασικό συστατικό της δημοκρατίας είναι και οι αγανακτισμένες φωνές που επικρατούσαν εντός και εκτός του λιμανιού. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει την άποψη του. Όμως πρέπει να μπορεί να τη στηρίξει.

Διάλογος, διάλογος, διάλογος…. Και πού είναι ο φασισμός; Πού είναι οι φασίστες; Σαν πολύ μεγάλη δόση δημοκρατίας άρχισε να αποκτά αυτός ο όρος!

Και τέλος πάντων αν όλο αυτό που έγινε είναι φασισμός, τότε φασίστες είμαστε όλα τα μέλη του Σωματείου. Με αυτή τη νέα, όμως, έννοια του όρου. Γιατί, προφανώς, η κλασική έννοια του φασισμού έχει καταρρεύσει μπροστά στην ανάγκη κάποιων «ανώνυμων» να στιγματίσουν οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο την προσπάθεια που έγινε ώστε να επικρατήσει η τάξη. Κρίμα… όμως… έτσι στιγματίζεται και η δημοκρατία!!!».