Στοίχημα να βρεθούν και να πεισθούν να φύγουν
Σε κενό σημείο φαίνεται ότι βρίσκονται οι προσπάθειες για την εφαρμογή του σχεδίου αποσυμφόρησης της Χίου από τους πρόσφυγες, με την μεταφορά ικανού αριθμού από αυτούς σε δομές φιλοξενίας της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Το σχέδιο αυτό είναι ένα από τα εννέα σημεία στα οποία είχαν συμφωνήσει πριν ένα μήνα, στις 9 Σεπτεμβρίου 2016 με τον αναπληρωτή υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, οι τοπικές αρχές και θεωρήθηκε ότι είναι ο μόνος τρόπος αποσυμφόρησης των ήδη υπερπλήρων δομών της ΒΙΑΛ και της Σούδας.
Τώρα, έναν μήνα μετά και με τα πρόσθετα δεδομένα των συνεχιζόμενων ροών από την Τουρκία, της κατάργησης του ΔΗΠΕΘΕ και της υπερπλήρωσης της Σούδας, το ζήτημα μπαίνει ακόμα πιο επιτακτικά, εν όψει μάλιστα του χειμώνα και της περαιτέρω επιδείνωσης των συνθηκών στους καταυλισμούς.
Τα όσα διαδραματίσθηκαν το περασμένο Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2016, με τον εμπρησμό των κοντέινερ στον καταυλισμό της Σούδας, είναι ένα «καμπανάκι» για επιτάχυνση των διαδικασιών αποσυμφόρησης των δομών.
Πρώτα να βρεθούν και μετά να πεισθούν
Το πρόβλημα της μεταφοράς στην ηπειρωτική Ελλάδα όσων έχει κριθεί ότι δεν πρόκειται να επιστραφούν στην Τουρκία και οι οποίοι έχουν εφοδιασθεί με το ειδικό έντυπο για την διαμονή τους στη Ελλάδα χωρίς γεωγραφικό περιορισμό συνίσταται πρώτον στο να βρεθούν και δεύτερο να πεισθούν για να εγκαταλείψουν τη Χίο.
Ο εντοπισμός τους είναι σχετικά εύκολη υπόθεση, αφού είναι περιορισμένες οι δομές φιλοξενίας τους και στην κατεύθυνση αυτή θα μπορούσαν να κινητοποιηθούν η ύπατη αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και οι άλλες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στη Χίο.
Με βάση τους σχετικούς καταλόγους της υπηρεσίας ασύλου μπορούν να βρεθούν όσοι δικαιούνται να αποχωρήσουν νομίμως από τη Χίο.
Το σημαντικότερο, ωστόσο, πρόβλημα εντοπίζεται στο να πεισθούν αυτοί οι άνθρωποι να φύγουν από το νησί για να μεταφερθούν σε άλλες δομές. Γιατί όσο και αν ακούγεται παράδοξο κάποιοι ενώ μπορούν να φύγουν δεν φεύγουν, γιατί δεν έχουν πεισθεί ότι θα βρουν ανάλογες αν όχι καλύτερες συνθήκες διαμονής σε άλλες δομές της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Ούτε κατεβαίνουν από τα λεωφορεία ή επιστρέφουν στη Χίο
Σύμφωνα με μαρτυρίες έχουν παρουσιασθεί φαινόμενα άρνησης προσφύγων να κατέβουν από τα λεωφορεία, επειδή διαπίστωσαν ότι οι δομές φιλοξενίας στις οποίες εμεταφέροντο ήταν πολύ χειρότερες από εκείνες που είχαν εγκαταλείψει στη Χίο.
Όπως, επίσης, έχουν παρουσιασθεί φαινόμενα επιστροφής στη Χίο, στην ΒΙΑΛ ή στην Σούδα, προσφύγων που δεν μπόρεσαν να βρουν στοιχειωδώς αξιοπρεπείς συνθήκες διαμονής στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Στο σημείο αυτό, λοιπόν, κρίνεται το στοίχημα μεταφοράς προσφύγων για την αποσυμφόρηση του νησιού. Στο αν θα μπορέσουν τα αρμόδια υπουργεία και η ύπατη αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες να εξασφαλίσουν στοιχειωδώς αξιοπρεπείς συνθήκες διαμονής σε όσους δικαιούνται να φύγουν από τη Χίο και να παραμείνουν σε άλλες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Και πρωτίστως, βεβαίως, να ξεκινήσει από το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, με την συνδρομή των οργανώσεων και να οργανωθεί με συστηματικό τρόπο όλη αυτή η διαδικασία.
