Ρουκέτες έπεσαν, αλλά νευρικά και αγχωμένα

Στον απόηχο της μεγάλης παρέλασης στον Βροντάδο της Χίου υπέρ του ρουκετοπόλεμου, το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου 15 Απριλίου 2017, οι ρουκετατζήδες αναθάρρησαν, πήραν τις θέσεις τους και βοηθούσης της διακριτικής απουσίας της αστυνομίας έκαναν ένα βήμα για τον επαναπροσδιορισμό του.

Οι περισσότεροι παρόλο που επέμεναν ότι ρουκετοπόλεμος θα γίνει μπορεί και να μην το πίστευαν κι έτσι μάλλον βρέθηκαν απροετοίμαστοι. Τους χάλασε, βέβαια, λίγο τα σχέδια η αστυνομία, που κατάσχεσε ρουκετοσύρτες και είχε ασφυκτική παρουσία έως και το τέλος της παρέλασης, με αποτέλεσμα οι «υποδομές» να είναι ελλιπείς και οι ρουκέτες να έρχονται σε δόσεις στους χώρους ρίψης.

Ήταν σε κάθε περίπτωση εμφανής ένας εκνευρισμός και διάχυτη η αίσθηση ότι αυτή τη φορά «η παρανομία» ήταν διαφορετική σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές, αφού είχε προηγηθεί μια μακρά και έντονη περίοδος αντιπαραθέσεων και εμπλοκής μεγαλύτερης από οποτεδήποτε των εισαγγελικών και αστυνομικών αρχών, λόγω κυρίως των παρεμβάσεων από μερίδα θιγομένων κατοίκων των δύο ενοριών.

Τηρήθηκαν τα υπεσχημένα στις ποσότητες

Τα υπεσχημένα, πάντως, σε ό,τι αφορά τον αριθμό των ρουκετών – οι ρουκετατζήδες είχαν υποσχεθεί περί τις 10.000 ρουκέτες – φαίνεται ότι τηρήθηκαν, ίσως να έπαιξε κι έναν σημαντικό ρόλο η μειωμένη δυνατότητα μεταφοράς των «πολεμοφοδίων», αφού – όπως προαναφέραμε – μέχρι την τελευταία στιγμή η αστυνομία είχε ασφυκτική παρουσία σε όλη την περιοχή του Βροντάδου.

Περιορισμένοι, λοιπόν, ρουκετοσύρτες και στις δύο πλευρές (ενορίες Αγίου Μάρκου και Παναγιάς Ερειθιανής), περιορισμένα «πολεμοφόδια», άρχισαν μετά τις 10 το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου περιορισμένες μαζικές ρίψεις, οι οποίες – για όσους έχουν ξαναδεί τον ρουκετοπόλεμο – δεν είχαν σχέση με το υπερθέαμα του παρελθόντος, ήταν – ωστόσο – αρκούντως θεαματικές.

Και τέλειωσαν απότομα, αφού στο «Χριστός Ανέστη» φάνηκε να έχουν τελειώσει και οι ρουκέτες και των δύο πλευρών κι έτσι η τελευταία «μάχη» δεν έδωσε το αναμενόμενο θέαμα.

Εκατοντάδες Χιώτες και επισκέπτες του νησιού είχαν ακροβολισθεί στις παρυφές των χώρων ρίψης και στις δύο πλευρές του «πεδίου μάχης», ενώ πολύ μεγάλος ήταν ο αριθμός εκείνων που προτίμησαν να ανέβουν στις στροφές του Αίπους και να απολαύσουν από ψηλά το θέαμα.

Τώρα, τους φταίνε και οι δημοσιογράφοι

Η εφετινή χρονιά ανέδειξε και μία άλλη πλευρά του προβλήματος που διέρχεται ο ρουκετοπόλεμος. Εκείνον της μετατόπισης των ευθυνών και της αναζήτησης θυμάτων για να τους φορτωθούν τα στραβά και ανάποδα της εξέλιξής του κατά τα δύο τελευταία έτη.

Κάποιοι, λοιπόν, ευτυχώς ελάχιστοι, επιχείρησαν να βρουν ως εξιλαστήρια θύματα τους δημοσιογράφους και τα τηλεοπτικά συνεργεία, απαγορεύοντας – τουλάχιστον στην πλευρά του Αγίου Μάρκου – την πρόσβασή τους στους χώρους ρίψης των ρουκετών.

Κατανοητή μεν η ανησυχία, η αγωνία ίσως και ο φόβος των ρουκετατζήδων ή κάποιων εξ αυτών να μην φωτογραφηθούν και κυρίως να μην «ποσταρισθούν» τα πρόσωπά τους και αναζητηθούν – ενδεχομένως – την επομένη ευθύνες από αυτούς, αλλά από το σημείο αυτό έως του σημείου πως για ό,τι κακό έχει συμβεί στον ρουκετοπόλεμο φταίνε οι δημοσιογράφοι (γενικώς και αορίστως, δηλαδή άπαντες ή όποιον πάρει η μπάλλα), μάλλον πάει πολύ.

Οι διαβεβαιώσεις ότι δεν ενδιαφέρει η φωτογράφηση των προσώπων δεν έπεισαν προφανώς λόγω προκατάληψης και δυστυχώς για την απαγόρευση στον χώρο έγινε επίκληση του Σωματείου «Φίλοι Βρονταδουσιακών Εθίμων» ότι δεν θέλει προβολή!

Ελπίζουμε να πρόκειται για μεμονωμένα και αυθαίρετα περιστατικά, που δεν απηχούν τις απόψεις και τις θέσεις τόσο του Σωματείου, όσο και την πλειονότητα εκείνων που θέλουν τον ρουκετοπόλεμο σε μια άλλη βάση κι όχι εκείνην που οδήγησε στην σημερινή κατάσταση.