Μετά από 10 ημέρες αφωνίας μίλησε η Κανταράκη για την μονάδα τεχνητού νεφρού

Επί δέκα ολόκληρες ημέρες είχε πάθει… αφωνία και σήμερα, Τετάρτη 10 Μαρτίου 2021, που ακόμα κι ο κ. Νότης Μηταράκης δια του διευθυντή του κ. Φιλόδωρου Βιττέλα αναγκάθηκε να της τραβήξει το αυτί, για να αποφευχθεί η πλήρης πανωλεθρία, η διοικήτρια του νοσοκομείου Χίου κα Ελένη Κανταράκη βρήκε την μιλιά της.

Ιδού, λοιπόν, τι λέει στην σημερινή ανακοίνωσή της:

«Με απόλυτο σεβασμό και καθαρότητα απέναντι στην κοινή γνώμη και στους συμπολίτες μας η αποκατάσταση της αλήθειας σε ένα τόσο σημαντικό θέμα που αφορά παροχή υπηρεσιών υγείας, συνοπτικά και περιεκτικά αναφέρω πως κλήθηκε η υπάλληλος σε συνάντηση επίλυσης του θέματος.

Κατόπιν τούτου της κοινοποιήθηκε εγγράφως να μας γνωρίσει με σχετική αίτησή της, εάν επιθυμεί να επανέλθει στην προηγούμενη θέση της. Αποδέχθηκε την πρόσκληση, εδόθησαν εξηγήσεις δια ζώσης, διευκρίνισε με σαφήνεια ότι η ίδια απέχει από οποιαδήποτε καταγγελία προς το ΣΕΣΝΟΧ, την ΠΟΕΔΗΝ, το Σύλλογο Νεφροπαθών, άκουσε αναλυτικά και εμπεριστατωμένα την άποψη της διοίκησης και ως εκ τούτου οι χαρακτηρισμοί «καρατόμηση», «εξαναγκασμός», «καθαίρεση» και «εκπαραθύρωση», δεν χρησιμοποιήθηκαν από την συγκεκριμένη υπάλληλο».

Δηλαδή, τι θέλει να μας πει; Ότι ουδέν συνέβη κι ότι όλοι, ο astraparis.gr, που αποκάλυψε το μπούλινγκ και την εκπαραθύρωση της προϊσταμένης της μονάδας τεχνητού νεφρού κας Σοφίας Κυδωνάκη, το ΣΕΣΝΟΧ, ο Σύλλογος Νεφροπαθών Χίου, ζουν σε άλλον πλανήτη κι όχι στη Χίο.

Αναγκάσθηκε εκ των πραγμάτων και κάτω από τις έντονες αντιδράσεις για το αναγγελθέν πρωτοφανές τουλάχιστον στα χρονικά της Χίου να δηλώσουν αποχή από την αιμοκάθαρση την Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2021, οι νεφροπαθείς του νησιού, προκειμένου η κα Κανταράκη να συναισθανθεί – αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτήν την έκφραση – το αδιέξοδο στο οποίο είχε οδηγήσει η τακτική της. Αν και μάλλον, ο κ. Μηταράκης αντελήφθην την επερχόμενη πανωλεθρία. Και να αποκαλυφθεί ότι αυτό που έγινε σήμερα, με την ανάκληση της απόφασής της και την επαναφορά της κας Κυδωνάκη στην θέση της, θα μπορούσε να είχε γίνει αν όχι από τη πρώτη, τουλάχιστον από την δεύτερη ημέρα και να μην κατρακυλήσουν τα πράγματα στο έσχατο σημείο κακής διοίκησης.