Από το ΚΥΤ της ΒΙΑΛ στη Χίο φοιτητής στο Παρίσι, o Έρικ από το Κονγκό
«Αν κάποιος μου έλεγε πριν από δύο χρόνια ότι θα ήμουν εδώ που είμαι σήμερα, δεν θα τον πίστευα. Ούτε τώρα τον πιστεύω».
Ο Έρικ από το Κονγκό βρίσκεται σήμερα στη Γαλλία όπου σπουδάζει Οικονομικά. Πριν από δυόμιση χρόνια περίπου, στα 16 του, είχε μόλις πατήσει το πόδι του, βρεγμένος, εξουθενωμένος, πάνω απ’ όλα τρομαγμένος, στη Χίο. «Είχα φύγει από τη χώρα μου φοβούμενος για τη ζωή μου. Δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι οι κίνδυνοι σε αυτό το ταξίδι θα ήταν χειρότεροι από αυτούς στην πατρίδα μου». Περιγράφει το ταξίδι με βάρκα από την Τουρκία ως την Ελλάδα σαν έναν εφιάλτη από τον οποίο δεν μπορούσε να ξυπνήσει.
«Οι διακινητές με είχαν στη θάλασσα, να κολυμπώ και να σπρώχνω τη βάρκα. Κολυμπούσα και έσπρωχνα. Μια βάρκα στην οποία άνθρωποι με τρόμο στα μάτια ούρλιαζαν, έκλαιγαν, προσεύχονταν σε κάθε πιθανή γλώσσα. Ήμασταν σαν κυνηγημένα ζώα. Η τουρκική αστυνομία στη μία ακτή, η ελληνική αστυνομία στην άλλη, πουθενά να αποδράσεις, εκτός από τη θάλασσα και τα κύματα.» Κυρίως, χωρίς να ξέρεις τι σε περιμένει, αν θα επιβιώσεις, ποιος είναι ο φίλος και ποιος ο εχθρός σου.
Βρέθηκε στο hot spot της Χίου. «Εκεί μαθαίνεις για τι είναι ικανό το ανθρώπινο ζώο. Ένας κλειστός χώρος, όπου σε λίγα τετραγωνικά ζουν εκατοντάδες άνθρωποι, οι οποίοι μαλώνουν μεταξύ τους για πράγματα που άλλοι έχουν δεδομένα. Μια κουβέρτα, ένα πιάτο φαΐ, ένα ρούχο, πλύσιμο. Ζεις, κοιμάσαι και ξυπνάς με φόβο μη σου επιτεθεί κάποιος για το φαΐ σου ή για τη θέση σου στην ουρά για την τουαλέτα. Ή χωρίς λόγο. Οι απελπισμένοι άνθρωποι είναι ικανοί για τα χειρότερα εγκλήματα.»
Ποιος ξέρει τι θα είχε γίνει, πού θα βρισκόταν σήμερα, αν από μια ανέλπιστη μανούβρα της τύχης, ο Έρικ δεν βρισκόταν στο δρόμο της ΜΕΤΑδρασης. «Κυριολεκτικά η ΜΕΤΑδραση με ψάρεψε μέσα από μια κόλαση» λέει ο ίδιος, που βρέθηκε στη μεταβατική δομή φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων της οργάνωσης στη Χίο. Εκεί αισθάνθηκε ασφαλής, ξεκίνησε να κοιμάται πλέον σε ένα κανονικό κρεβάτι, να τρώει σπιτικό φαγητό. Έμαθε ελληνικά και βελτίωσε τα αγγλικά που είχε μάθει από μόνος του στον καταυλισμό.
Το όνειρό του ήταν να πάει πάλι στο σχολείο, να πάρει απολυτήριο. Χάρη στην κινητοποίηση των ανθρώπων της οργάνωσης, ο Έρικ έγινε δεκτός σε ένα πολύ καλό σχολείο στην Αθήνα. Ήρθε στην Αθήνα και έγινε ο πρώτος ένοικος των διαμερισμάτων αυτόνομης διαβίωσης για ασυνόδευτους εφήβους που ετοιμάζονταν να ανοίξει για πρώτη φορά στην Ελλάδα η ΜΕΤΑδραση. «Τον είχα άγχος!» παραδέχεται στην «Κ» η πρόεδρος της ΜΕΤΑδρασης και μέντορας του Έρικ Λώρα Παππά. «Του έστελνα ‘έφαγες;’. Πολλά βράδια μετά τη δουλειά, πήγαινα, τον έπαιρνα και τρώγαμε μαζί. Έτσι κολλήσαμε».
Στο σχολείο ο Έρικ διέπρεψε. «Ήταν δύσκολα στην αρχή αλλά με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο. Η κυρία Λώρα με ενθάρρυνε, με καθοδηγούσε. Όταν μου έλεγε πόσο περήφανη ήταν για μένα, προσπαθούσα ακόμα περισσότερο. Ήταν περίεργο να μη φοβάμαι, να νιώθω ασφαλής”. Τον Ιούνιο αποφοίτησε με έπαινο. «Είχα ανθρώπους που πανηγύρισαν μαζί μου. Είχα μια οικογένεια να βγάλω φωτογραφία με το δίπλωμά μου.”
Οι βαθμοί του ήταν αρκετοί για να καταφέρει να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο στην Γαλλία. «Επιτέλους είμαι και εγώ περήφανος για μένα. Δεν είμαι πια ξεριζωμένος. Ανήκω στο μέλλον. Όλοι οι πρόσφυγες μπορούν να γίνουν μέρος ενός καλύτερου μέλλοντος για τη χώρα σας, αρκεί να δουλέψετε μαζί τους». Φέτος επιθυμεί να συνεχίσει για μεταπτυχιακό.
Όταν η κ. Παππά τον ρωτά τι θα κάνει μετά, απαντά: «Θα γυρίσω στην Ελλάδα για να βοηθήσω αυτή την χώρα, τους Έλληνες, γιατί έχουν περάσει πολλά και με την οικονομική κρίση ήταν άδικο αυτό που τους συνέβη».
ΠΗΓΗ: KATHIMERINI.GR (της Λίνας Γιάνναρου)
