Αγώνας δρόμου πάνω σε… διάδρομο

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΕΒΗ |

Παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες έναν αγώνα δρόμου, για την εξεύρεση κατάλληλου χώρου υποδοχής των μεταναστών, που κατά κύματα φτάνουν καις τη Χίο, φαινόμενο το οποίο μετά βεβαιότητος θα οξυνθεί τους προσεχείς μήνες.

Με την διαφορά ότι ο αγώνας δρόμου, ουσιαστικά γίνεται πάνω σε… διάδρομο γυμναστικής, αφού όσο κι αν τρέχουν οι αρμόδιοι, επιφορτισμένοι με την λύση του προβλήματος, στο ίδιο σημείο βρίσκονται.

Οι χώροι υποδοχής, που καθημερινά «ανακαλύπτουν», όπου υπάρχει ίσιωμα εν ολίγοις, τη μια μέρα βγαίνουν στον αέρα, την άλλη κατεβαίνουν. Πότε γιατί υπάρχουν νομικά προβλήματα, όπως π.χ. στο Μερσινίδι, τα οποία ενδέχεται και να επιλυθούν, πότε γιατί διαμαρτύρονται οι κάτοικοι της Συκιάδας και της Λαγκάδας, οι οποίοι ενδεχομένως να έχουν και τα δίκια τους, πότε γιατί… πάντα κάτι υπάρχει ή εφευρίσκεται.

Μια από τις ιδέες και τις προτάσεις που έπεσαν στο τραπέζι, αυτή τη φορά από τον βουλευτή Χίου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ανδρέα Μιχαηλίδη, ο οποίος εκ της θέσεώς του ομολογουμένως «ζορίζεται» και ενδιαφέρεται για την άμεση λύση του προβλήματος, ήταν και αυτή της αξιοποίησης χώρων στην απαλλοτριωθείσα περιοχή του αεροδρομίου Χίου.

Κατέθεσε την πρότασή του, την υπέβαλε και αρμοδίως και πέραν τούτου, σιγή ασυρμάτου. Κάποιοι προσπάθησαν να την απαξιώσουν, κάποιοι άλλοι να ορθώσουν εμπόδια, αλλά εν τέλει οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες, στους οποίους μεταφέρθηκε το αίτημα, ουδεμία πειστική απάντηση έδωσαν είτε για την άρνησή τους, είτε – ενδεχομένως – για την εξέταση της πρότασης.

Από τις σελίδες μας είχαμε προβάλει την συγκεκριμένη πρόταση, ως επιλογή που συγκεντρώνει αρκετά καλά χαρακτηριστικά και συγκεκριμένα: Είναι κρατική γη, είναι και εντός και εκτός πόλης και κατοικημένης περιοχής, υπάρχουν εγκαταστάσεις, που μπορούν να αξιοποιηθούν (π.χ. πρώην εγκαταστάσεις «Κασσουδάκη», ενδεχομένως με ένα τίμημα, υπάρχουν ακατοίκητα και εγκαταλειφθέντα κτίρια, επαγγελματικά και κατοικίες, είναι εύκολη η σύνδεση με τα δίκτυα και πολλά άλλα.

Επισήμως, ουδεμία ένσταση προεβλήθη. Ανεπισήμως και με διάφορους τρόπους ότι πρόκειται για ζωτικό χώρο στην επέκταση του αεροδρομίου Χίου, που δεν μπορεί να δεσμευθεί για τον συγκεκριμένο σκοπό και να πάει πίσω το αεροδρόμιο.

Ας είμαστε σοβαροί. Ποιος πιστεύει ότι αύριο, ακόμα κι αν υπήρχαν το σχέδιο και τα χρήματα, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η συγκεκριμένη έκταση για τις άμεσες και ζωτικές ανάγκες του αεροδρομίου; Ακόμα και το σχέδιο της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, που από την προηγούμενη κυβέρνηση είχε προχωρήσει, προέβλεπε απλά και μόνον εκκαθάριση του απαλλοτριωθέντος χώρου από τα κτίσματα και τα δέντρα και την περίφραξή του και μάλιστα όχι κανονική περίφραξη στο θαλάσσιο μέτωπο.

Η εφαρμογή αυτού του σχεδίου, δηλαδή clear way και περίφραξη, ουδεμία απολύτως επιπλέον επιχειρησιακή δυνατότητα προσδίδει στο αεροδρόμιο. Δεν μεγαλώνει το μήκος του διαδρόμου προσγείωσης – απογείωσης, που είναι και το κρίσιμο μέγεθος για να αλλάξουν τα δεδομένα του αεροδρομίου και να έρχονται μεγαλύτερα αεροπλάνα. Όλα θα παραμείνουν ως έχουν.

Για να αλλάξουν τα δεδομένα και τα κρίσιμα χαρακτηριστικά του αεροδρομίου απαιτούνται πολύ σοβαρότερα έργα υποδομής, τα οποία ουδέποτε υπήρξαν ως σχέδια προς υλοποίηση. Και ουδόλως αυτά τα σχέδια ανατρέπονται αν κάποια στιγμή, ακόμα και σύντομα, αποφασισθεί να προχωρήσουν, επειδή στον απαλλοτριωθέντα χώρο θα παραμείνει κάποια νησίδα προσωρινής εγκατάστασης – υποδοχής των μεταναστών και των προσφύγων.

Από την λήψη της απόφαση έως την έναρξη εφαρμογής αυτών ή των όποιων άλλων σχεδίων επέκτασης και αναβάθμισης του αεροδρομίου θα περάσει χρόνος πολύς. Μέχρι τότε, ο χώρος που απαλλοτριώθηκε θα παραμένει ανεκμετάλλευτος, το πρόβλημα των μεταναστών θα παραμένει και θα οξύνεται πιέζοντας την κοινωνία της Χίου και την πολιτεία συνολικά κι ορισμένοι θα μένουν προσκολλημένοι σε ιδεοληψίες, του τύπου «δώσαμε τόσα εκατομμύρια για τις απαλλοτριώσεις, για να στήσουμε σκηνές»; Προτιμούσαν το «κλουβί» στην προκυμαία ή τους αρέσει ο βιολογικός στο αεροδρόμιο;