Τα χρυσόψαρα πάνε κάλπη

ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ |

Από τη μια άκρη στην άλλη. Θύματα του συναισθηματισμού, σε ψυχική τρικυμία και ψυχολογικό τραλαλά θα οδηγηθεί στις κάλπες ο μέσος Έλληνας.

Με μνήμη χρυσόψαρου, έχει ξεχάσει εντελώς ποιες πολιτικές οδήγησαν τη χώρα εδώ που είναι σήμερα, λες και δεν ανακυκλώνονται τα ίδια ονόματα στην κεντρική πολιτική σκηνή για να το θυμίζουν περίτρανα. Μητσοτάκης, Καραμανλής, Γεννηματά, Παπανδρέου…

Εντάξει, για να μην θυμάσαι μετά από αυτά τα «sosάκια», που λέγαμε και στο σχολείο, μάλλον πρέπει νάχεις υποστεί λοβοτομή, δεν εξηγείται αλλιώς. Ο ορθολογισμός πάει περίπατο και ο μέσος ψηφοφόρος καλείται να διαλέξει, όχι εκείνον που θα φροντίσει τα συμφέροντά του, αλλά αυτόν που θα του πιεί το αίμα με το καλαμάκι ή τον άλλο που θα τον ρουφήξει κανονικά και με τον νόμο ως νέος… Δρακουμέλ.

Και πάει το 18χρονο, που ακούει τα τελευταία χρόνια να βρίζουν την αριστερά από το πρωί ως το βράδυ, να της έχουν αποδώσει όλα τα δεινά του ελληνικού λαού, μόνο για την μικρασιατική καταστροφή δεν έχει κατηγορηθεί – ακόμη τουλάχιστον ο Τσίπρας – να ψηφίσει.

Τι θα ψηφίσει, μάνα μου; Κι άντε πάει ο σαραντάρης, που είτε η μητέρα του τον κοίμιζε με την φωτογραφία του Μητσοτάκη στο προσκέφαλο, είτε ως γνήσια Πασόκα τον νανούριζε με τον «Δρόμο που είχε τη δική του ιστορία», πάει να ψηφίσει έχοντας στο νου τι; «Να διώξει αυτόν που κυβερνά για να φέρει αυτούς που δημιούργησαν την κατάσταση, γιατί αυτοί που τα ΄καναν σκατά ξέρουν καλύτερα να τα διαχειριστούν… Έτσι, για το γαμώτο, για να αλλάξει… Γιατί οι άλλοι είναι ψεύτες».

Μα γιατί δεν άλλαζε μάτια μου τόσα χρόνια; Οι ίδιοι δεν ήταν που έφαγαν τα λεφτά της Ολυμπιάδας, τα πάμπερς, το Βατοπέδι και τόσα άλλα, όσες οι τρίχες που μου πέφτουν από τις μπούρδες που ακούω πέριξ μου το τελευταίο διάστημα;

Και για να μην κατηγορηθώ ότι… Αλεξιάζω, εμείς αλλού πηγαίναμε κι αυτός αλλού μας πήγε, συμφωνώ και επαυξάνω, αλλά όσο παραμένουμε επί του καναπέως και δεν παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας, θα μας κυβερνούν τα «κυριακάκια», τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά τους, θα παραμένουμε μπατιράκια και θα κλαίμε την μοίρα μας, αντιδρώντας με μια ψήφο – τρικυμία εν κρανίω μια φορά στα δέκα χρόνια, έτσι για να αλλάξει λίγο, να ξεπιαστεί ο κώλος τους.

Κι επειδή κάποιοι χαίρονται που η Ελλάδα έχει γίνει μπλε, εύχομαι να μην μείνουν με κάτι άλλο μπλε, όταν θα αρχίσει να εφαρμόζει μια ψυχή το φιλελεύθερο πρόγραμμά του!!!

- Advertisement -

- Advertisement -

Σχόλια